Lumen1987, de kieskeurige sub

Het is misschien mensen opgevallen dat ik niet de meest bereikbare sub lijk te zijn op feestjes. Dat is, naar mijn gevoel ten minste, best een terechte observatie. Ik ben best wantrouwend als sub zijnde. Een aantal negatieve ervaringen als sub zijnde hebben daarin nogal een ferme indruk op mij achtergelaten. Ik heb daar weinig positieve ervaringen met verschillende domina’s daar tegenover staan. Naast het prettige spel dat ik met mijn vriendin heb, kan ik maar 2 personen opnoemen met wie ik positieve ervaringen heb gehad.  Netto sta ik dus eigenlijk op -3 als het ware. (Dit is trouwens een arbitrair negatief getal, ik had er net zo goed -1 of -7 van kunnen maken)

Daardoor bied ik mij niet zo openlijk aan als ‘beschikbaar’. Even los van het feit dat ik al een vriendin heb waarmee ik een monogame relatie heb, waarbij we af en toe op feesten nog wel eens met iemand anders zouden kunnen spelen. Ik leer liever eerst iemand persoonlijk kennen voor ik met deze persoon een spel zou starten. En zelfs dan ben ik vaak nog erg op mijn hoede, waardoor ik eerder mezelf als bottom opstel dan als sub. Ik heb het gevoel dat ikzelf verantwoordelijk ben om voor mijn eigen gemoed en behoeften te waarborgen, in plaats van dat ik een ander er op kan vertrouwen dit bij mij te checken. Misschien heb ik even pech gehad met de mensen waar ik mee heb gespeeld, maar onder de negatieve ervaringen liep wel de rode lijn dat men mij maar ‘lieten vallen’ wanneer ze klaar waren met het spel. Alsof aftercare een hindernis is die in de weg zit om nog met anderen te kunnen spelen.

Mijn vriendin stelde voor om bij een spel met een willekeurig persoon aanwezig te zijn, zodat ze mij eventueel kan opvangen wanneer dit nodig blijkt. Op zich is dat wel een goede suggestie, maar dat ontneemt voor mij de kieskeurigheid niet. Wel weet ik dat ik erop kan vertrouwen dat ik uiteindelijk goed op mijn pootjes terecht kom als zij erbij zou zijn. Om het vertrouwen in een leuk spel omhoog te krijgen, heb ik denk ik meer positieve ervaringen nodig met ‘randoms’. Ervaringen waar ik naar zou kunnen terug kijken met het gevoel dat ik de juiste keuze heb gemaakt. En niet dat ik de herinnering zou hebben dat ik beter maar gewoon thuis met vrienden had kunnen zitten gamen of iets dergelijks.

Als laatste zit ik een klein beetje in een soort tweestrijd. In mijn gevoel heb ik al gemerkt dat ik poly-hart heb, maar mijn wensen liggen niet bij meerdere partners er op na houden. Het voelt voor mij dat ik niet de tijd (ervoor over?) heb om meerdere volwaardige relaties te hebben. Tevens ervaar ik het als onnodige complexiteit, zeker gezien ik bij mijn huidige vriendin praktisch alles kwijt kan wat ik maar zou willen. Dus daar ligt niet echt een motivator om interactie op te zoeken met anderen.
Maar ondertussen is er wel dat gevoel, soms zelf dat jaloerse gevoel, om met andere mensen te spelen. Of eerder, dat andere mensen met je willen spelen. Het gevoel dat andere mensen hebben allemaal spannende avonturen, die ikzelf eigenlijk niet zo goed aan durf. Ik denk ook dat er wel een beetje trots of zo achter schuilt, dat andere mensen naar je lusten? Maar tegelijkertijd voelt het ook eerder als een soort fantasie aan, waar ik in de werkelijkheid misschien juist niet op zit te wachten. Ik vind het wel best zo, dat ik en mijn vriendinnetje samen geile vieze dingetjes doen.

Ik ben benieuwd naar ervaringen van anderen. Heb jij je moeten inzetten om zichtbaar meer interactie uit te nodigen? Kamp jij soms ook met wantrouwen in Doms en heb jij iets wat je toepast om dat wantrouwen te overwinnen? Ga je bijvoorbeeld bewust level 2 of ‘subveilingen’ uit de weg omdat je geen vertrouwen hebt in de mogelijke persoon die naar je toe stapt om wat met jou uit te spoken? Share it with me! I’d like to know! -Lumen1987

4 thoughts on “Lumen1987, de kieskeurige sub

  1. Wever schreef:

    Eerlijk gezegd lees ik niet echt veel echte motivatie om met anderen te spelen (of toch als sub ipv bottom). En dan bedoel ik niet zozeer dat je negatieve ervaringen hebt, maar waarom je het überhaupt zou willen. Peer pressure en ‘omdat de ander het wil’ zijn niet echt reden om het zelf te willen.

    Bij mij…ik heb wel een negatieve ervaring met spelen met 2 Domina’s tegelijk. Ik had toen echt last van iets dat ik best als “twee kapiteins op één schip”-syndroom kan omschrijven. En nog altijd is mijn onderdanigheid dat ik maar aan één iemand schenk. En dan nog als die dat effectief wil. Wat bottomen betreft ben ik vrij casual. Heb ik ook nauwelijks aftercare nodig. Heb wel al eens een spel stilgelegd omdat ik mezelf naar die ‘onderdanige’ modus voelde afglijden bij speelpartners bij wie ik wist dat ik ’t niet kwijt kon. Maar dat zie ik niet als dat ik kieskeurig of moeilijk zou zijn. Het is gewoon bewaken van eigen grenzen.

    • Lumen1987 schreef:

      Ik snap je opmerking Wever. Nu ga ik met mijn vriendin naar de feestjes die Liefebeest organiseer, wat level 1.5 feesten zijn waarbij onderlinge interactie gepromoot maar niet geforceerd wordt. Dit zijn de feesten waar ik op dit moment vooral naartoe ga (Gewoon erg gezellig enzo), maar op deze feesten merk ik dat ik vaak wat op de zijlijn houd. En dan raak ik wel eens in die tweestrijd waar ik hierboven schrijf.

      Je hebt zeker gelijk over de afwezigheid van motivatie om de interactie op te zoeken. Maar ik heb wel het gevoel dat ik wat mis als ik dan naar zo’n feest ga. Dat ik niet optimaal gebruik maar van wat zo’n feest te bieden heeft. En dat de grootste reden daar achter mogelijk gewoon angst is. En dat zou ik best eens willen overwinnen, om te kijken wat voor ‘deuren’ er dan open kunnen gaan. Wie weet leer ik nieuwe dingen over mijzelf, of misschien nieuwe soorten spel die ik leuk vind?

      Wel interessant punt benoem op dat ‘twee kapiteins op 1 schip’. Ik heb zelf wanneer ik echt goed subbig ben goede sturing nodig. Dat het mij glashelder is wat er van mij verwacht wordt, wat wel of niet mag, etc. Zonder die kaders, regels of richtlijnen, wil ik mij al snel verdwaald voelen en bevries ik in vertwijfeling.
      En ik denk dat je voor jezelf een goede oplossing hebt gevonden voor jouw probleem/uitdaging 🙂

  2. Zoete Dromen schreef:

    Het kieskeurige herken ik wel. Al in de tijd voor mijn D toen ik nog zoekende was, merkte ik dat casual play niet echt mijn ding was. Ik heb meer nodig dan een ‘hai’ en een drankje en dan spelen. Ik moet iemand een beetje kennen, een bepaald vertrouwen hebben. Deels is dat karakter denk ik, deels ook slechte ervaringen.

    Nu ik al een aantal jaren bij mijn D ben, merk ik hetzelfde wb spelen met anderen. Ook dan ben ik kieskeurig en selectief en weer, moet ik iemand eerst een beetje leren kennen. Andersom ook, om iemand met mijn D te kunnen laten spelen. Level 1,5 of 2 feesten zijn dus niet onze feesten 🙂 (niet alleen hierom, er zijn nog wat andere redenen).

    Dat maakt me soms wel onzeker, heb ik het idee dat ik de enige op de wereld die ‘zo moeilijk doet’. Lijkt het alsof iedereen zomaar met iedereen kan spelen en dat dat ook ergens verwacht wordt als je op een (kleinschalig) speelfeest komt. Aan de andere kant besef ik ook dat dit nou eenmaal is hoe het werkt bij mij en zolang mijn D en ik daarin prima onze weg vinden, maakt het geen bal uit of anderen mij/ons ‘preuts’ vinden.

    Misschien moet je de gedachte dat het ‘moet’ omdat je anders wat mist, er niet het maximale uithaalt, loslaten en gewoon go with the flow. Kijken wat er op je pad komt. Wie er op je pad komt. Wie weet wel die ene waarbij je gelijk weet, dat zit wel goed met nazorg en een stukje aandacht buiten een spel om.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s