consensual non-consent

Ik vertel vaak over mijn kinky avonturen aan een vriend van me die helemaal niet zo van BDSM houdt. Hij is een fetisjist en we bespreken graag details samen, maar hij snapt het Dominantieding niet zo. Nu is consensual non-consent sowieso een moeilijk begrip, ook voor veel SM-ers. Maar ook zonder moeilijke woorden is het eigenlijk raar. “Hoe kun je nu zeggen dat je het fijn vond, als je bang was en ervan moest huilen?” vroeg hij. En dat is natuurlijk helemaal geen rare vraag.

Maar ik vond het echt prachtig. Hij had me zelfs meer pijn mogen doen. Toen hij met me checkte of alles nog goed was, wilde ik alleen maar dat het doorging. Het werkte zo goed, ik merkte aan hem dat hij het prachtig vond, dat de sadist in hem groeide en plezier had en dat ik dat veroorzaakte. Daarvoor wil ik wel piepen en huilen en lijden.

Wat houdt het in, consensual non-consent? Consent is dat ding dat je weet dat je allebei wilt wat jullie nu gaan doen. Consensual non-consent is voor mij dat ik instem dat hij zijn gang gaat en een aantal dingen doet die ik niet fijn vind, waar ik bang van word of pijn van heb. Want bang zijn en pijn hebben is niet per sé iets wat ik niet wil hebben. Ik denk dat het ook een ontlading is voor mij. Net als kijken naar een enge of een tragische film.

Dus als hij me pijn doet of me aan het huilen maakt, betekent dat niet dat ik het niet fijn vind. Dat stopwoord weet ik nog, en dat zal ik ook gebruiken indien nodig. Maar hij wordt blij als hij me pijn doet. En ik wil hem graag blij maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s