Openingszetten

Iemand benaderen voor een spel of ander soort date vind ik behoorlijk eng. Je neemt een risico dat al je mooie plannen niet doorgaan en dat je jezelf voor schut zet. Je loopt ook het risico dat iemand wel wil maar dan gigantisch tegenvalt. Je weet het niet, totdat je het vraagt.

Als je eigenlijk niet van plan bent om iets te doen met je dagdromen, dan lijkt het mij ook niet zo’n ramp als je er lang mee rondloopt. Niemand heeft er (als het goed is) last van en een beetje dromen is gewoon leuk en fijn. Het wordt een beetje anders als je fantasieën heel lang binnenhoudt en er dan wat mee doet. Op het moment dat zoiets in je hoofd zit, heb je alle controle over je scenario. Zelfs als je nadenkt over wat er mis kan gaan, heb je alle tijd om alle mogelijkheden door te lopen die je maar kunt bedenken. Je hebt ook alle tijd om je druk te maken over dingen die heel onwaarschijnlijk zijn, om een veel te rooskleurig beeld op te bouwen of de mogelijkheid van inbreng van de andere persoon te vergeten.

Als je dan uiteindelijk naar iemand toegaat, heb je nog steeds alle risico’s die je had, plus het risico van dingen die te lang alleen in je hoofd zitten, plus dat iemand misschien inmiddels al heel ergens anders mee bezig is. Niet dat je meteen op iemand moet springen als je misschien wel iets voelt, maar het is wel handig om er een oogje op te houden.

Ik ben zelf trouwens ook niet altijd even handig bezig. Ik heb toen ik jonger was, onder andere meegemaakt dat iemand deed alsof hij me leuk vond om me belachelijk te kunnen maken, dat zorgt ervoor dat ik nu soms te lang draal. Laten we het ook maar niet hebben over die keer dat ik mijn Valentijn in de verkeerde jas stopte omdat iemand anders precies dezelfde had…

Nu heb ik een hartstikke leuke vanilla-vriend en super-speelpartner, dus het is wel soort van een happy (voorlopig) end. Maar ik ben nog steeds niet heel erg handig met het zetten van die eerste stap. En als vrolijk-rondstuiterend persoontje kom ik soms iemand tegen waar ik wat aan wil vragen. Mijn favoriete oplossing zijn feestjes, waar de sfeer al wat losser is, er bekenden om me heen zijn en iedereen in ieder geval een beetje kinky is. Speciaal afspreken om  kennis te maken kan verder ook druk geven en dat valt in ieder geval weg. De meeste mensen waar ik ooit iets mee heb gedaan, ken ik van een feest of munch. FetLife is wel handig om verder in contact te blijven, maar ik ben nogal allergisch voor mensen die me daar koud benaderen of die eindeloos online dingen willen doen.

Daarbuiten is alles vaak veel omzichtiger en omslachtiger. Is iemand wel kinky? Weet die dat je poly bent? Valt dat fantastische meisje wel op vrouwen? Elke keer dat je iemand zoiets vraagt, moet je jezelf kwetsbaar opstellen en duimen voor een goede afloop. Want je weet het niet tot je het vraagt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s