Geven en nemen

Ik heb net een kleinigheidje opgepikt voor mijn speelpartner en zo begon ik na te denken over kadootjes. Ik bulk niet van het geld en ik ben ook opgegroeid met een soort van constante achterhoofd-gedachte, een bewustzijn dat sommige mensen het beter hebben dan andere en dat dat soms ongemakkelijke situaties oplevert. Ik ken mensen die meer aan een stel schoenen uitgeven dan ik in maanden aan al mijn kleding. En dat is prima als je dat kunt betalen en je houdt heel erg van schoenen. Maar het zou wel raar zijn als je mensen ongevraagd dure schoenen gaat geven of verwacht dat ze ook zo makkelijk als jij even tussendoor een stel schoentjes op kunnen pikken.

Op een bepaald niveau wil ik dus mijn best doen om mensen geen dingen te geven die voor hen buiten proporties voelen. Ok, ik houd wel belachelijk veel van sommige mensen, maar gelukkig is dat dan meestal wederzijds en dat telt dus niet. Maar als je als normale vrienden van elkaar al best veel druk kunt voelen om een groot iets terug te geven of niet armoedig erbij te lopen in vergelijking, dan kan je binnen een relatie dat soms nog sterker voelen.

Ik heb bijvoorbeeld een soort van haat-liefde-verhouding met het concept financieel domineren (en overigens geen ervaring daarmee). Het lijkt me best lastig om realistisch met je budget om te gaan als het zo fijn voor je is als iemand anders je geld uitgeeft. Zelfs mensen met een ruim inkomen kunnen aan het eind van de maand krap zitten als ze niet opletten. Als D zou ik het daarnaast ook teveel gevraagd vinden als iemand er meer van verwacht dan dat ik mooie dingen heb kunnen kopen, eventueel tijdens een gezamenlijke shopping trip. Uitgebreid fantaseren over hoe ik gekochte dingen draag lijkt me een mogelijke manier van meer geven (of meer vragen) dan de bedoeling is. En aan de derde hand is het ook wel heel fijn om iemand gewoon te vertroetelen of vertroeteld te worden, daar hoef je niet eens kinky of FinDom voor te zijn.

Ondanks dat ik geen uitgebreide spreadsheet bijhoud van wat we geven en krijgen, probeer ik alles wel een beetje in balans te houden. Je kunt niet gaan boekhouderen, dat is ook niet gezellig en bij sommige situaties moet je ook even wat beter kijken voor je doorhebt of het echt scheef gaat of niet. Ik probeer wat ik krijg wel als een richtlijn te gebruiken voor wat iemand nog normaal vindt om te geven en te krijgen. Daarnaast probeer ik dingen te geven die ik zelf maak of doe of dingen die veel betekenen, maar niet altijd duur hoeven zijn.

Als switch heb ik natuurlijk ook een breed scala aan dingen die ik kan geven of doen om te laten zien dat ik blij met iemand ben. Naast wat ik toch al doe doe als spel wil ik er nog weleens een extra service-sub-service tegenaan gooien of net een keer extra precies dat heerlijke soort gevoel geven waar mijn speelpartner acuut slappe knietjes van krijgt. Als ik iets maak wat mijn lief elke dag draagt, dan ligt het accent ook op de band en niet op het prijskaartje. Ik ken iemand die als petplayer al vreselijk blij werd van een lintje met een belletje eraan, het hoeft niet altijd zo moeilijk te zijn. Maar als iemand me wel iets geeft, moet ik toch eens af van dat gevoel dat iemand misschien wel noodzakelijke dingen opgeeft om iets liefs voor mij te doen. Het zijn allemaal grote mensen en ik vertrouw ze wel met mijn lijf, maar niet met hun eigen portemonnee? Dat is ook raar. Misschien moet ik juist wel aan de FinDom als tegengif…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s