Hoe ben ik hier in hemelsnaam terechtgekomen?

Dat is de gedachte die me opeens bekruipt. Ik sta in de gang van een seksclub in Den Haag, bovenaan de trap. De muren zijn zwart en in iedere kamer staat een bed met een rubberen overtrek over de matras. Sommige kamers hebben nog andere meubels; behandeltafels, andreaskruizen, of stoelen met boeien aan de armleuningen. De meeste kamers hebben ook een (bubbel)bad. Uit een van de kamers klinkt het geklap van een zweep en een zacht gekreun.

Er komt iemand de trap op. Een man gekleed in een latex broek, en achter hem aan komt een vrouw met alleen een leren corset aan en een koffer bij zich. Ik glimlach naar ze, en ze groeten vrolijk terug. Ze gaan naar de badkamer en ik sta nog steeds op de gang. Hoe ben ik hier terechtgekomen?

Nog niet zo lang geleden was ik gewoon ik, de saaiste vrouw van Nederland. Administratief medewerker bij een verzekeraar, getrouwd met een IT-er, om medische redenen kinderloze tweeverdieners. We wonen in een vinexwijk en als we ’s avonds thuiskomen van ons werk, lezen we een boek, of kijken we TV. In het weekend speelt mijn man videogames met zijn vrienden, en zoek ik mijn vriendinnen op om samen te kletsen over recepten, zelf kleding naaien en handwerk. Hoe ben ik hier terechtgekomen?

En nu leid ik jongere vrienden en kennissen rond op een jongerenfeest. Ik laat ze zien wat ik doe met touw, en ze vragen me om tips en ervaringen uit te wisselen, terwijl ik eigenlijk zelf ook nog niet zo lang meedraai. Ondanks mijn gevoel van onervarenheid, geef ik uitleg over hypnose en energy play. En mag ik gewillige jonge mannen knuffelen, vastbinden, bijten, krabben en slaan. Hoe ben ik hier terechtgekomen?

“Ik heb drinken gehaald.” Naast me staat mijn subje, gekleed in alleen een linnen broek. Hij heeft een glas bitter lemon in iedere hand. Zijn lange haar valt los over zijn brede schouders. Zijn donkere ogen kijken me vragend aan. “Wat gaan we doen, Nath?”

Mijn hart maakt een klein sprongetje, zoals altijd wanneer hij me Nath noemt. Een titel die me meer doet dan Mevrouw of Meesteres. Hij vertrouwt me meer dan wie dan ook, en hij is bereid zo veel voor me te doen. De gang lijkt minder donker nu hij hier is. Ik streel zijn wang en houd zijn kin vast terwijl ik hem een zoen geef op zijn lippen. Ik voel hoe hij even rilt, genietend van mijn aandacht, mijn aanraking. Dan grijns ik naar hem. Ik weet wat ik hier doe.

“We gaan een spelletje doen. Het heet: Niet Morsen.” En ik neem hem mee naar een van de kamers die nog niet bezet is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s