Alleen voelen in de scene

Vrijdagavond ben ik naar de non-monogamie avond geweest van Seringen in Tilburg. Helaas moest ik alleen, want mijn kleintje was gewoon aan het werk.  Eén nadeel van alleen naar zo’n avond gaan is dat ze ons verhaal altijd maar van één kant horen, nl die van mij. Hierbij heb ik vaak het gevoel dat mensen mijn kleintje heel zielig vinden (of iets dergelijks), en dat ik nog zo hard kan roepen dat dat echt niet het geval is en dat we alle dingen die we doen allebei willen, maar dat mensen mij daarin niet geloven. Maar dat is weer een verhaal apart dan waar ik het nu over wil hebben.

Op momenten dat ik ons verhaal vertel voel ik mij vaak alleen. Dan realiseer ik me weer dat wij een ‘one-of-a-kind relatie’ hebben. En dat is natuurlijk heel tof, dat je je eigen relatie zo kan indelen zoals je zelf wilt zonder erbij na te denken of er ook wel anderen zijn die het ook doen, maar het heeft ook echt wel nadelen.
Zoals jullie waarschijnlijk wel weten bestaat de relatie tussen mij en mijn kleintje uit vele facetten; het is een Femdom relatie, hebben een TPE-relatie*, doen aan vergaande chastity, zijn bezig met cuckolding en hebben al bijna vier jaar een doorlopende D/s relatie. Dat alles bij elkaar is nogal wat. Wij kennen veel mensen die wel 1 van deze facetten beleven in hun leven, maar zo goed als niemand die dezelfde combinaties heeft. Nu ken ik echt wel heel veel mensen in de scene, maar ken ik eigenlijk maar 1 ander stel wat net zo leeft als wij. Dat zijn dus 2 mensen van de meer dan 300 vriendjes die ik heb op Fetlife. Dat is minder dan 1%!! En dat heeft een heel groot nadeel. Ook wij lopen weleens tegen problemen aan, en vaak zou ik dat best wel fijn vinden om eens met anderen erover te kunnen hebben. Hoe anderen met sommige situaties omgaan bijvoorbeeld. Maar juist doordat er is eigenlijk niemand anders die hun leven zo leidt als wij doen, is er niemand die met ons erover kan discussiëren. Wat ik vaak zeg, ik kan wel over onze relatie vertellen**, maar er niet met anderen over praten.

Door avonden zoals die bij Seringen besef ik me dan altijd weer dat ik me toch best vaak alleen voel in de scene. het wordt dat weer erg duidelijk dat mijn leven niet zo gewoon is als het soms wel voor mij voelt wanneer ik gewoon de dagelijkse dingen doe. Soms komt dat besef even wat harder binnen dan anders, en dat was vrijdag ineens het geval.

 

*TPE staat voor: Total Power Exchange, dat houdt in dat ik in onze relatie in alles de beslissingen neem, dus niet alleen bij BDSM dingen maar ook in ons dagelijks leven, over zaken als werk, wonen en leven.
** wat niet wegneemt dat ik er niet over zou willen vertellen, dus als je er vragen over hebt ofzo, dan mag je mij altijd aanspreken.

6 thoughts on “Alleen voelen in de scene

  1. Callisto schreef:

    Het is spijtig dat je je soms alleen voelt wat dat betreft, en ook begrijpelijk. Hopelijk vinden jullie uiteindelijk toch de weg met de handreikingen die geboden worden!

    In hoeverre het uitmaakt… Ik wil in ieder geval even zeggen dat het erg leuk is om jou en tommie samen te zien. Jullie twee stralen iets af wat erg bijzonder is en mooi om te zien.

  2. fadinggender schreef:

    Ik ken jullie allebei en heb dus een iets genuanceerder beeld dan mensen die de uitleg alleen van jou horen. Maar als ik je hoor praten (of lees) over jullie relatie dan merk ik daar altijd een enorme zorgzaamheid van je richting je partner. Ik heb nooit ook maar een vermoeden gehad dat hij het slecht zou hebben of zielig zou zijn.

    Dan is het natuurlijk wel lastig dat er maar weinig zijn die dezelfde relatievorm delen waarmee je echt kan praten over ervaringen en zaken waar je tegenaan loopt. Ik kan me voorstellen dat je dat als een gemis ervaart.

  3. zofianina schreef:

    Ik zag dit net op je Twitter, dus kwam even lezen. Ja, ik kan me voorstellen dat je je eenzaam voelt… maar geldt dat niet voor alle mensen die iets bijzonders bereikt hebben? De winnaar van de gouden plak kan ook goed vertellen en weinig praten, denk ik. 🙂

    Persoonlijk vind ik het heel fijn dat je er zo open over bent. Want jullie relatie benadert mijn ideale D/s. Ik heb serieus zitten huilen bij je omschrijving van hoe je subje van zijn zakgeld zelf iets mocht kopen (LEGO, als ik me niet vergis). Misschien merk je dat in face to face contacten niet zo, maar jullie zijn (ook virtueel) een grote inspiratie voor velen in de scene.

    Take care! x zoof

  4. Odan schreef:

    Ik heb uw openhartige post gelezen en ik weet eerlijk gezegd niet of u deze lang geleden geplaatst hebt.
    Ik kwam deze toevallig tegen omdat ik er gisteren achter kwam dat mijn vrouw (Meesteres) en ik een TPE relatie hebben.
    Nooit geweten dat het zo genoemd wordt. Op het kuisheidsforum werd hier over geschreven en dat was heel herkenbaar.
    Vanmorgen heb ik het aan mijn Meesteres voorgelezen en we waren beide nogal ontroerd. Waarom? Tja, eh herkenning, begrip, de liefde en toewijding die er voor nodig is. Ik weet het niet precies.
    Maar wat ik aan uw stukje zo herkenbaar vond was ook de behoefte om er over te praten. Dit geldt zowel voor mijn Meesteres als voor mij. Dit kun je gewoon aan vrijwel niemand uitleggen.
    Mvg Odan

  5. Odan schreef:

    Jammer dat we het gesprek niet even aankunnen. Volgens mij behoren wij namelijk ook tot die 1%….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s