Het leven na de besnijdenis

Inmiddels is het weer een tijdje sinds mijn besnijdenis, en vond ik het wel leuk om eventjes terug te blikken naar mijn leven zonder voorhuid zo verre.

De operatie was in ieder geval niet geheel zonder problemen verlopen. De lokale verdoving sloeg niet volledig aan, waardoor ik soms bepaalde dingen nog kon voelen. Tevens kan de lokale verdoving niet al het ongemak onderdrukken, gezien ‘druk zenuwen’ daar niet op werken. Dus een bijzonder gevoelige eikel blijft ook onder verdoving een gevoelige eikel. Dus als er per ongeluk een hand er op een verkeerde manier langs komt, dan voelt dat dus zeker niet prettig aan. Oh, en de lokale verdoving ondergaan is ook geen pretje. Niet dat de prikken zo pijnlijk zijn, want dat voelt eigenlijk hetzelfde als op elk andere plek. Nee, het is de actieve stof zelf dat even een scherpe pijnscheut bij mij veroorzaakt. Waar de naald zelf een 3/10 was, was de vloeistof voor mij van de orde 7/10. Genoeg om mij aan het vloeken te willen krijgen.

Daarna is er het genezingsproces dat van start moet gaan. Een penis met drukverband in gezwachteld, dat je voor 24 moet dragen was onhandig, maar zeker niet pijnlijk. Nee, het pijnlijke gedeelte van het genezingsproces komt wanneer het verband eraf gaat, want dan ben je het ‘schild’ kwijt dat je eromheen hebt zitten. Dan krijg je alle prikkels ongefilterd binnen en voelt alles heel erg gevoelig. Zitten is ongemakkelijk en fietsen is al helemaal een ondoenlijke actie. Althans, ik heb na anderhalve week, of iets in die orde van grote, heb ik pas aan mijn eerste poging gewaagd en het was vreselijk ongemakkelijk. Maar het aller vervelendste en pijnlijke, is het slapen vlak na de operatie. En voor je denkt: “Maar Lumen1987, dan lig je toch de hele tijd stil?”, laat ik je het volgende beeld scheppen aan de hand van de volgende ‘trefwoorden’. Recentelijk geopereerd; Hechtingen; Nachtelijke erecties waar je geen macht over hebt. Gelukkig geen bloederige rotzooi als je wakker wordt, maar wel een flink aantal dagen heel erg slecht slapen. Oh, en pijn uiteraard.

Als eenmaal de hechtingen eruit zijn, dan zijn de problemen met goed doorslapen eigenlijk van de kaart. En dat scheelt al heel erg veel als het om de nasleep van de operatie gaat. Daarna wordt het eigenlijk wennen aan de gevoeligheid. Gelukkig helpt je lichaam er ook bij. Je hoort wel eens dat mensen denken dat en besnijdenis je ongevoeliger maakt. Maar mijn eigen ervaring is anders: je normaliseert hetgeen wat je continu voelt. Je raakt gewend aan het ‘schreeuwen’ van de zenuw signalen en op een gegeven moment vind je het geschreeuw ook niet meer zo storend. De reden dat ik dit zo ervaar, is dat als ik bijvoorbeeld mijn aandacht anders instel, de sensatie een stuk heftiger kunnen worden. Wel zo prettig als het aan komt tot seks, want dan kan je het ‘volume’ omhoog draaien als je daar zin in hebt.
Wel moet ik zeggen dat ik van iemand nog wel een lichamelijke reactie plaats vindt, en dat is dat schijnbaar je zenuw uiteinden zich een heel klein beetje terug trekken. Dit is van iemand van een medische achtergrond, dus ik kan het niet negeren. Maar in mijn eigen ervaring lijkt het meer op de volume-knop analogie die ik zojuist heb gegeven, dan dat het maximum, minimum en standaard volume omlaag is afgesteld.

Als we het dan toch over seks hebben: wat is er nu voor mij veranderd? Glijmiddel is vereist om orgasme te kunnen bereiken. Zonder glijmiddel zijn bepaalde soorten aanraking wel erg lekker! Zoals met de vlakke hand over de bovenkant van de penis bewegen. Maar het is geen sensatie die mij heel ver kan laten gaan qua genot. Maar veel andere bewegingen of manipulaties worden zonder glijmiddel al vrij snel oncomfortabel en soms zelfs een klein beetje pijnlijk. Dat laatste vooral wanneer er te veel trek kracht komt te staan op de huis direct onder het randje van de eikel. Deze is tot nu toe nog niet echt sterk, en dat wordt het misschien ook wel nooit, en kan niet zo goed met de krachten omgaan. Mijn manier van masturberen is ook zeker anders geworden. Mijn repertoire is in iedere geval diverser op geworden en ik ontdek zo nu en dan weer iets nieuws. En de orgasmes zijn zeker intenser geworden! De eerste keer, welke ‘for the record’ na een noodgedwongen 6 weken geen seks om het genezingsproces niet in de weg te zitten, was zo intens dat ik daarna compleet van de kaart was achteraf. Tijdens het genezen vroeg ik me af en toe af waarom ik ook al weer zo graag me wilde laten besnijden, gezien het ongemak dat erbij kwam kijken niet de moeite waard leek. Maar de orgasmes zijn zo intens en heerlijk, ook zonder 6 weken niet klaarkomen, dat die het inmiddels lang en breed goed hebben gemaakt.

In mijn eerder post over mijn genezing en gedachtes over de besnijdenis, had ik ook mijn gevoel van een ‘complete reset’ omschreven. In het verleden heb ik toen wat mentale blokkades opgeworpen om mezelf te beschermen en mezelf van frustraties te beschermen. Mijn gevoel en gedachtes waren dat de besnijdenis op dat vlak voor een soort doorbraak zou gaan zorgen en de blokades zou doen verdwijnen. Jammer genoeg is dit niet het geval gebleken. Ze zijn wat dunner geworden, maar ze zijn er nog steeds. Ik vind het nog steeds lastig om me aan de lust over te kunnen leveren en om egoïstisch te zijn als het om seks gaat. Geven is makkelijk en doe ik graag. Ontvangen daarentegen… vind ik nog steeds wat lastig. Maar gelukkig heb ik een hele lieve en geduldige vriendin die er samen met mij aan wil werken. Dus ik heb er de volle vertrouwen in dat het goed gaat komen!

-Lumen1987

5 thoughts on “Het leven na de besnijdenis

  1. bondiaper schreef:

    Ik herken hier een en ander in want sinds een maand en enkele dagen geleden ben ik ook besneden, om zowat dezelfde medische redenen.

    Toch zijn er enkele verschillen: zo werd ikzelf onder volledige verdoving besneden en dat blijkt toch wel comfortabeler geweest te zijn dan bij Lumen. Ook zijn er zelfoplossende draadjes, die er trouwens nog niet altijd uit zijn. Het genezingsproces was al bij al vrij pijnloos en vrij comfortabel en erecties waren maar gedurende korte tijd pijn lijk. Voor de rest sindsdien nog geen penetratie gehad. Wel vandaag voor de eerste keer opniuew kuisheidskooitje uitgeprobeerd en het geeft de indruk dat het comfortabeler is dan voorheen/

    • Lumen1987 schreef:

      Fijn om te horen dat de genezing en stuk aangenamer verlopen lijkt te zijn dan bij mij. Dat de zelf oplossende draadjes niet allemaal verdwenen kan ik ook bevestigen. Ik ben uiteindelijk zelf na en maand, wel na het checken bij de Doc, ze zelf eruit gaan halen met een splinter pincet.

      Dat een chastitybelt fijner gaat zitten na besnijdenis… Daar had ik eigenlijk nog niet zo bij stil gestaan. Maar nu ik er over na denk, klinkt het best wel logisch. De diameter is met weer iets afgenomen rond de eikel, waardoor het plaatsen daardoor mogelijk makkelijker verloopt. Klopt dat ook? Of is het iets anders voor jou?

      • bondiaper schreef:

        Ben er tot nu toe nog niet in geslaagd dat kuisheidskooitje wat langer te dragen. Ben nu opnieuw aan het proberen. Heb de draadjes er trouwens ook zelf uitgehaald door met een schaartje de knoopjes door te snijden waarna de draadjes gemakkelijk loskwamen.

  2. Opgelucht maar met vragen schreef:

    Mijn besnijdenis is drie maanden geleden gebeurd. Ik ben een “groeier” dus in slappe toestand bleef de opgehoopte huid tegen mijn eikel drukken, zeer pijnlijk en het ‘droogde’ daarom erg langzaam, heb een flinke antibioticakuur moeten slikken en pas na 6 weken was de wond bij mij volledig gesloten. Dus het kan nog erger 🙂 en lopen was een gruwel, zoals je zegt schaven van de eikel tegen mijn onderbroek was zo erg dat ik ook na het sluiten van de wond nog 2 weken paracetamol doorslikte. Maar nu heb ik al twee weken nergens meer last mee, kan weer normaal plassen en ben blij (medisch) dat ik het heb laten doen. MAAR …. ik ben in 3 maanden tijd nog niet klaargekomen en ik maak me wat zorgen. Raak nog steeds opgewonden en krijg een stijve maar bij wrijven kom ik niet tot het punt dat ik kan klaarkomen (hele voorhuid is weg), en je zou zeggen normaliter lossen natte dromen het probleem op maar die heb ik blijkbaar niet meer, e.e.a. is wel frustrerend. Tips ?

    • Lumen1987 schreef:

      Voor mijzelf was het vooral heel erg puzzelen en eigenlijk opnieuw ontdekken wat ik wel en niet lekker vond. Trucjes die vroeger werkte deden mij bijvoorbeeld niets meer of waren juist onprettig geworden. Dus qua tip zou ik kunnen meegeven: prober hetgeen wat je vroeger deed helemaal los te laten en ga op verkenning uit. Kijk wat nu goed voor je lijkt te werken. Langzame of juist snelle bewegingen, weinig afstand afleggen in de bewegingen of juist over de gehele penis, wie weet reageer je beter op trillingen of op veel variatie of juist zo eentonig mogelijk. Ga na hoe je reageert op stimulatie op de bovenkant van de eikel, op de onderkant, de rand of de voorkant ervan. Check wat stimulatie doet op je schacht, ballen of of het gebied rond de perineum.

      Ikzelf weet dat mijn masteurbatie stijl significant veranderd is. Het is mij gelukt om nu op verschillende soorten stimulus klaar te komen. Maar daar ben ik alleen achter gekomen door weer vanaf 0 opnieuw te gaan experimenteren. 🙂 Succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s