Mannen…

Vaak duikt hij op in de reacties van een artikel of blogstukje over seksisme, vrouwen en/of vrouwenrechten: de ‘What About the Menz?’, de persoon (meestal een man) die roept dat mannen het ook moeilijk hebben met onderwerp X, en ‘waarom hebben we het daar niet over?’

Even afgezien van het feit dat ook niet netjes is om, bijvoorbeeld, in een discussie over armoede mensen hier te vergelijken met mensen in andere landen en dat het iedereen vrijstaat om een eigen discussie te beginnen, hoe zit het eigenlijk met de mannen? Van ze zelf hoor je vaak niet zoveel, tenzij er dus een discussie over een aanliggend onderwerp door een vrouw gestart is.

Om even op het stukje seksisme te blijven, hebben mannen daar nou geen last van? Dat je de goede stofjes moet dragen, de goede auto moet rijden, de goede baan en de goede hobby’s moet hebben om een ‘echte man’ te zijn, dat lijkt me even beperkend als het ideaalbeeld van de perfect uitziende en alle taken moeiteloos combinerende vrouw. Ik merk dat de meeste mannen het moeilijk hebben met toegeven dat ze liever ingaan tegen een ‘echtemannenwet’, dat ze onderdanig zijn, of gladde stofjes fijn vinden, of eigenlijk die hele buitenspelregel niet snappen.  Als je dat toegeeft naar anderen, dan loop je een levensgroot risico jezelf buiten de groep te zetten. Dus het blijft vaak een beetje bij weinig vertellen en veel dingen doen omdat iedereen het nu eenmaal doet. En ondertussen weet je dus niet van elkaar dat je je misschien niet helemaal aan de ‘wetten’ houdt en voel je je raar en alleen. De grootste schreeuwers bepalen de sfeer dan en iedereen voelt zich nog ongemakkelijker. Ik ben dus op zich helemaal voor het delen van je ervaringen.

Soms denk ik weleens dat dat delen ook tegen de ‘mannenwetten’ is. Hier op TaK is er welgeteld een enkele mannelijke blogger tussen alle dames en ook op een site als FetLife zie ik vooral schrijfsels van vrouwen, Ik kan me voorstellen dat reageren dan nog net een stapje veiliger is dan een blogpost op je profiel te hebben staan. Je verhaal eruit gooien is ook makkelijker als een bestaande post je eraan herinnert. Maar de schrijver van een stukje heeft gekozen om het ergens over te hebben en als je iets schrijft, kun je niet alles meenemen in die paar alinea’s. Op een of andere manier zijn er mensen die dan zelf een stukje schrijven en eventueel een linkje posten en mensen die het onderwerp van de discussie op hun onderwerp proberen te krijgen, omdat dat echt belangrijker is dan de originele discussie. De schrijver voelt zich genegeerd en de commenter is niet blij omdat hij zijn verhaal durft te delen en dan meteen afgestraft wordt. Er zit daar vaak veel onbegrip en wrijving.

Ik zie een paar echt hele goede stukjes van mannen die bij hun eigen ervaring blijven, maar openstaan voor andere ervaringen en daar hoop ik eigenlijk meer van te zien. Ik vond het zelf een openbaring om bijvoorbeeld te lezen over wat seksisme met mannen doet. Maar ik stond er pas open voor toen iemand erover schreef op een rustige en integere manier, in plaats van door het kapen van een discussie. Maar we zijn al verder dan voorheen, dus misschien komt het allemaal nog goed. Als we maar blijven delen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s