The new shiny

Als je langere tijd kritisch naar je relaties kijkt, dan begin je patronen te zien. Naast een aantal leuke, grappige dingen heb ik er eentje waar ik soms behoorlijk problemen mee heb: mijn manier van omgaan met (mogelijke) nieuwe (speel)partners.

Op het moment ben ik redelijk voorzien qua switch- en vanillarelaties. Ik zou misschien nog wel een dominant erbij willen, maar ik weet niet of dat nog zou passen qua tijd en aandacht. Ik heb het in ieder geval redelijk druk, dus daarnaast heb ik vooral ruimte voor los spel. Maar dan komt er iemand langs, the new shiny: iemand waar ik opeens vreselijk nieuwsgierig naar ben en me helemaal op wil storten. Het probleem is, dat ik niet zo goed maat kan houden, als ik niet oplet, dan steek ik in die eerste fase bakken met energie in iemand. Ik verander mijn gewoonten en ik steek vaak meer tijd in iemand dan verstandig is. Ik ga daar best ver in soms, hoewel het wel wat beter gaat omdat ik nu weet dat dit vaak gebeurt en ik eerder merk wanneer het mis gaat.

Als ik goed in een spel zit, dan is mijn speelpartner het centrum van mijn universum. Zoveel Serieuze Aandacht schept verwachtingen, terwijl dat volhouden op de lange termijn eigenlijk roofbouw op mezelf plegen zou zijn. Ik probeer wel duidelijk te zijn dat ik weinig tijd en energie over heb, maar ik heb al meerdere keren gehad dat iemand toch meer verwachtte dan ik waar kon maken. Sommige mensen vallen op mij-op-stand-11, niet op alledaagse ik, die toch echt soms helemaal op is.

En ondertussen blijkt het spel met iemand interessant voor een keer, maar toch niet zo boeiend. Of iemand wil dus meer en dat wil ik niet, iemand komt niet opdagen zonder afbellen; er zijn zoveel redenen dat het niet leuk meer is. De waarheid is dat mijn nieuwsgierigheid na een paar keer spelen ook vaak wel bevredigd is. Of soms vind ik het leuk om vaker los met iemand te spelen, maar wil ik daarbuiten geen verplichtingen scheppen.

Dat is misschien best oppervlakkig van me, maar veel van mijn diepere behoeften zijn al vervuld. Ik heb hele leuke speelpartners en daarvoor zoek ik aanvulling, geen vervanging. Het voelt dan best wel rot als ik ‘nee’ moet zeggen tegen een ‘net niet leuk genoeg’. Soms voel ik me door de reacties best schuldig, als iemand die maar aanklooit met mensen en snel verveeld is, iemand gebruikt en weer dumpt. Maar mijn agenda is voor mijn gevoel duidelijker dan dat, ik probeer eerlijk te zijn in mijn experimenteren. En ja, dan is de kans groot dat het leuk voor een keer is, maar verder niks. Ik hoop dat ik dat beter kan overbrengen in de toekomst, want het is echt heel naar als je merkt dat iemand toch hoop heeft op meer. Dat slurpt zelfs energie in plaats van dat ik energie krijg van de nieuwe inbreng.

Er is altijd weer een nieuw iemand die iets anders meebrengt en ik blijf nieuwsgierig, help me hopen dat dat goed komt…

One thought on “The new shiny

  1. Lumen1987 schreef:

    Ik denk dat het vaak wel lastig is als je helemaal wow-ed bent van iemand. Of het om een verliefdheid gaat of iets anders dat een diepe impact maakt: het houdt een persoon soms heel goed bezig.

    Ik heb zoiets doorgaans niet zo vaak met personen, maar eerder met nieuwe vaardigheden, apparaten of bijvoorbeeld bordspellen. Daar kan ik soms zo ongelooflijk nieuwsgierig naar worden dat ik daar heel veel energie in steek om me die eigen te maken of uit te pluizen hoe het in elkaar zit. Dus in een bepaalde vorm herken ik het wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s