Aftasten

In een traditionele relatie zijn er een hoop verwachtingen vaak al duidelijk. Je hebt voorbeelden om je heen en je vrienden hebben ook een mening over wat wel en niet normaal en goed is. Als je relatie buiten die vakjes valt, is het allemaal wat ingewikkelder. Zelfs als er een naam is voor je soort relatie, kun je allebei daar toch nog een ander beeld bij hebben. Dat kan ook in een traditionele relatie, maar daar heb je in ieder geval wat meer houvast.

Soms denk ik weleens dat mensen die willen definieren wat nu een echte sub of dominant of poly-relatie is, die zekerheid en vastigheid proberen te transplanteren naar een onzekerdere situatie. Als er een manier is om ‘echt’ te zijn, is er een goede en een verkeerde manier om dingen te doen. Probleem opgelost! Nou ja, voor die mensen zelf dan en tot ze iemand met een andere mening tegenkomen, maar dat is een ander verhaal.

Ik heb een primaire relatie waarbij de dagelijkse verwachtingen vrij duidelijk zijn. Zo hebben we bijvoorbeeld het huishouden onderling verdeeld en vertellen we elkaar wat ons dwars zit en wanneer we wel en niet thuis gaan zijn. Als een van ons dat niet doet, kunnen we elkaar erop aanspreken. Even afgezien van de non-monogame kant van onze relatie zijn dat vrij gangbare afspraken.

Maar dan komen we bij mijn andere relaties, en daar wordt het ingewikkeld. Dat begint al bij het punt dat ik lastig vind om daar een labeltje op te plakken. Ik heb (naast een paar minder prominente dingen) twee lieve mannen waar ik beiden mee switch, maar voor de rest zijn die twee relaties heel verschillend. Bij de ene is het leeftijdsverschil veel kleiner en zijn we meer gericht op een soort vriendschappelijk voor elkaar zorgen en leuke dingen doen. Ik omschrijf het weleens als friends-with-kink-benefits, maar dat dekt de lading ook niet helemaal. Bij de andere voel ik me toch wat meer verantwoordelijk, omdat hij jonger is. We zijn wel wat meer minnaars dan alleen puur vrienden, we zijn ook wat meer gericht op fysieke intimiteit.

Maar goed, dat labelt dus lastig en het roept ook vragen op over je rol en wat er van je gevraagd wordt en mag worden. Mag je van je speelpartner verwachten dat die voor jou regelmatig even op Skype komt, als die normaal daar weinig gebruik van maakt? Wie betaalt er voor het eten? Wie ruimte de vuile lakens op? Mag je verwachten dat iemand je laat weten als ze zich erg goed of juist erg slecht voelen? Of dat ze een nieuwe speelpartner hebben? Over dat soort dingen denk je vaak pas na, als je er tegenaan loopt.

Ik vind het zelf bijvoorbeeld lastig om meer tijd, ruimte of moeite te vragen bij iemand die niet mijn primaire partner is en al veel voor me doet. Ik wil vooral iemands primaire relatie en me-time niet in de weg zitten. Als ik dan merk dat ik toch iets nodig heb, is het toch even aftasten wat de mogelijkheden zijn. Aan de andere kant merk ik dat ik buiten diepe verliefdheden om (daar schrijf ik nog weleens over) me vaak te bescheiden opstel en dat daar meer ruimte is dan ik eerst durfde in te nemen. Dus een beetje verkennen loont; nu nog wat vaker verkennen voor ik tegen dingen aan loop…

One thought on “Aftasten

  1. lumen1987 schreef:

    Interessante materie om ens bij stil te staan šŸ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s