Faalangst

Al jarenlang leef ik in angst. Mijn faalangst is geen sociale fobie of plankenkoorts. Ik ben niet alleen bang om mensen teleur te stellen, afgewezen te worden of belachelijk gemaakt te worden, mijn innerlijke perfectionist is nog veel strenger en gemener dan anderen ooit tegen me zijn geweest. Ik ben constant bang om allerlei dingen fout te doen, interacties met kennissen, vreemden, zelfs apparaten. Fouten maken is onvergeeflijk en dat maakt me altijd zenuwachtig.

Natuurlijk werk ik met allerlei copingsmechanismes, anders zou ik gierend gek worden. De belangrijkste is een andere stem in mijn hoofd, een tegenhanger van de perfectionist, die me wijst op concepten zoals “goed genoeg” en “buiten de lijntjes kleuren” en “lekker gek doen” en “houden van jezelf”. Ik heb over de jaren wel geleerd te relativeren en te vertrouwen, maar zeker weten en controleren is nog altijd beter. Ik groei nog steeds, maar ik betwijfel of ik er ooit helemaal vanaf kom, en of ik dat wel wil.

Geluk is voor mij die momenten dat ik me even geen zorgen maak dat het allemaal fout gaat. Als ik me eindelijk kan ontspannen, wetende dat ik de situatie onder controle heb. Eindelijk rust, niet alsmaar opletten, het komt toch wel goed. Dan ben ik even helemaal happy.

Zulke momenten heb ik de laatste tijd redelijk vaak. Bij de mannen die verklaard hebben van mij te houden, ben ik niet zo onzeker en bang. Aan de ene kant raak ik hen niet zomaar weer kwijt, en aan de andere kant kan ik in hun ogen weinig fout doen. Ze leren me dat ik best vertrouwen in mezelf mag hebben. En er zijn twee situaties waarin ik subliem gelukkig ben.

Als ik bij mijn subje ben en hij kijkt naar me op als het mooiste schepsel dat hij ooit heeft mogen aanbidden, dan ligt er niet alleen een prachtige man aan mijn voeten. Dan ligt de wereld aan mijn voeten. Zijn vertrouwen in mij wist alle twijfels en angsten uit. Alles wat ik doe is goed, want we zijn samen.

En als ik bij mijn Droomman ben, dan ben ik heel anders gelukkig. Goedschiks of kwaadschiks, hij neemt mij alle beslissingen uit handen. Opeens hoef ik niet meer op te letten, niet meer te beslissen, niet meer te weten, dat doet hij allemaal. Ik hoef alleen maar te volgen waar hij me heen leidt. En dat maakt me intens gelukkig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s