Maar ben je dan nooit jaloers?

Ik heb een partner waar ik mee samenwoon en twee speelpartners die ook goede vrienden (okee, friends with benefits) zijn. Verder heb ik nog weleens los of iets minder los spel met verschillende mensen. Mijn primaire partner heeft meerdere partners en mijn andere partners hebben ook partners of in ieder geval speelpartners. Alles bij elkaar doe ik dus een hoop fijne dingen met mensen die niet altijd met mij bezig zijn. En  het overgrote deel van de tijd gaat dat helemaal prima.

Omdat mensen vaak al hun twijfels hebben bij de haalbaarheid van een goede, langdurige non-monogame relatie, vind ik het moeilijk om te schrijven over de mindere kanten ervan. Niemand roept meteen “Zie je wel!” als je ergens tegenaan loopt in een monogame relatie. Maar mensen blijven mensen en zelfs de meest happy-hippie polypersoon heeft weleens een minder moment.

In de jaren dat onze relatie nu al non-monogaam is, heb ik zelf maar een paar keer een dipje gehad. Eigenlijk was er al die keren dat ik jaloers was, ook eigenlijk iets heel anders aan de hand. Toen mijn lief-en-huisgenoot bijvoorbeeld net zelf begon te verkennen, was hij zo intensief daarmee bezig dat ik me een paar keer wat ondergesneeuwd voelde. Daardoor werd ik jaloers op zijn nieuwe vriendin, die wel meer aandacht kreeg. Dat heeft gelukkig niet heel lang geduurd, maar wel langer dan nodig was, omdat ik er niets van wilde zeggen. Hij was zo blij en ik wilde niet de boeman zijn die zijn feestje verstoorde. Dus ik zat maar een beetje stil te mokken, wat hij niet helemaal doorhad vanaf zijn wolkje en daardoor voelde ik me nog meer genegeerd. Want telepathie werkt niet; je kunt nog zo hard uitstralen dat er iets mis is, maar je zult toch ooit moeten zeggen wat er is en hoe dat op te lossen is. Toen ik eenmaal wat zei, was het eigenlijk alleen daardoor al een stuk minder erg; mijn jaloezie hoefde ik nu niet helemaal alleen te tackelen. We hebben uiteindelijk samen kunnen zorgen dat hij wat beter plande en zijn aandacht iets eerlijker verdeelde, waardoor ik beter in mijn vel zat. Ik had zo ook weer zin om andere dingen te doen en vond het niet erg meer om alleen thuis te zijn als hij wel een keer weg was.

Dat soort ervaringen zijn wel leerzaam geweest en helpen me nu nog. Recent nog was ik best wel jaloers op een nieuwe speelpartner van een van mijn speelpartners. Een blogpost van haar triggerde onbedoeld een hoop onzekerheden van me. Omdat ik me wel wat zorgen maakte en ik het eerlijker vond om het te vertellen, heb ik bijna meteen met mijn speelpartner erover gepraat. Zoals verwacht, hielp alleen het praten al gigantisch. Ik vond het nog steeds moeilijk om hem ermee te belasten, maar ik ben blij dat ik het wel verteld heb. Omdat ik hem moest uitleggen wat er aan de hand was, werd ik bijna gedwongen om meteen beter naar mijn gevoelens te kijken. Zo werd vrij snel duidelijk dat zijn gedrag niet het probleem was, maar wel mijn onzekerheid. Ik ben er nog niet 100% uit, maar ik ben op weg en we weten in ieder geval nu waar het pijnpunt ligt en dat hij niets verkeerds heeft gedaan.

Ik vind zelf dat jaloezie voor een gedeelte je eigen verantwoordelijkheid is. Vaak is er een onderliggende oorzaak, zoals een slechte planning of je eigen onzekerheid. Dat zijn allemaal dingen die je zelf kunt aanpakken, in plaats van of samen met dingen die je partner kan doen. Ik vind in ieder geval niet dat de oplossing maar automatisch moet zijn, dat je partner zich anders moet gedragen of dat je je vertrouwen opzegt en je partner gaat controleren of micro-managen. Je bent er als stel (of driehoek, of groepje etc.) samen verantwoordelijk voor dat jullie relatie werkt. Dat betekent niet dat de ene helft al het werk moet doen om elk ongemak voor de ander te vermijden. Als iemand in een relatie altijd moet inschikken, lijkt me dat gewoon niet werken. Maar gewoon een beetje lief, maar wel eerlijk voor elkaar zijn? Dat moet toch lukken, of je nou mono of poly bent.

3 thoughts on “Maar ben je dan nooit jaloers?

  1. lumen1987 schreef:

    Toffe post meid! 😀

  2. RC schreef:

    Mooi geschreven stukje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s