Grenzen bij pijn spel

Recentelijk ben ik geconfronteerd met een van mijn grenzen als het om pijn spel gaat, als Dom zijnde. Ik kan het gewoon niet over mijn hart krijgen om mijn partner te pijnigen wanneer zij ziek, zielig of al ergens anders pijn aan lijdt. Het voelt niet goed voor mij om zoiets te doen.

Wanneer mijn partner qua gezondheid niet honderd procent is, dan valt mijn zin om te spelen vaak compleet weg. Een beetje spelen met macht vind ik nog wel acceptabel, maar dan is het spel doorgaans eerder op mentaal vlak dan lichamelijk. Fysiek spel raakt voor mij in zo’n scenario nogal op de achtergrond. Ik weet niet precies waardoor het komt, mogelijk omdat ik fysieke rust belangrijk acht bij het genezingsproces. Sowieso vind ik het belangrijk dat iemand zich primair focust op genezing, dan op een geil BDSM spel.

Daarnaast zet ik mezelf vaak in een verzorger rol wanneer mijn partner ziek is of iets dergelijks. Ik probeer doorgaans mijn partner zich zo goed mogelijk te voelen, door middel van voeding, knuffelen, intimiteit, massage en tegenwoordig ook hypnose. Ik zet me dan graag in om het genezingsproces te versnellen of te verbeteren waar dat kan, probeer rust te scheppen waar nodig. En dingen proberen te faciliteren zodat mijn partner zich zo goed mogelijk voelt als kan gezien de omstandigheden. Soms kan spelen daar ook bij helpen. Maar mijn hart kan er in zulke momenten niet mee omgaan om mijn partner pijn te doen, zelfs al gaat het om een pijn vorm die zij als erg prettig ervaart.

Dit gevoel is nog veel sterker als mijn partner al pijn heeft. Dan voelt pijn spel alleen maar als het probleem verergeren. En dat is het laatste wat ik zou willen. Dan wil ik mijn partner alleen maar beschermen en verder leed besparen. Terwijl sommigen het juist wel fijn vinden, omdat voor hen het pijn spel hun hoofd leeg kan maken. En ik begrijp maar al te goed dat er een onderscheid is in hoe pijn ervaren kan worden. Op sommige soorten pijn kan je lekker weg-spacen en andere soorten pijn kunnen alleen maar averechts werken. Maar voor mijn eigen gevoel maakt dat dus allemaal geen reet uit.

Pijn spel staat voor mij uitsluitend op de agenda als mijn spel partner zich goed voelt. Een dipje is nog acceptabel, maar erger dan dat en dan zit ik al snel op mijn eigen grens.

-Lumen1876

One thought on “Grenzen bij pijn spel

  1. Callisto schreef:

    Vanuit het andere perspectief, vind ik het erg prettig te weten dat ik lichamelijke rust kan krijgen op de momenten dat ik me ook niet 100% fit voel. Ik herken mij er ook in dat ik als D mij ook minder geroepen voel om te spelen met de ander, als hij/zij zich niet in zijn/haar vel voelt. Leuk om te lezen dat iemand anders er ook zo over denkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s