Mijn ‘takeaway’ van de meest recente hypno-meet

Afgelopen maandag was er weer een hypnose meet georganiseerd waar ik naartoe ben gegaan met mijn vriendin. Dit was nu de tweede meet over hypnose waar ik naartoe ben geweest, en het was ook dit keer weer ongelooflijk goed bevallen. De groep was een gemengd publiek van mensen die nog nooit wat met hypnose hebben gedaan tot doorgewinterde veteranen. Daarnaast was er ook nog een speciale gast aanwezig, een Amerikaanse, wat erg gaaf was.

Er was dit keer ook weer een introductie over hypnose, welke ik dit keer niet heb bijgewoond. In plaats daarvan wat wezen babbelen met de andere aanwezigen. En daarna heeft de Amerikaanse enkele inducties gedemonstreerd, waarvan de “butterfly induction” (Linkje, ze deed het iets anders maar dit kwam het meeste overeen. Er zijn blijkbaar ook versies waarbij er ontiegelijk hard getrokken worden aan de arm, wat ikzelf niet zo tof vind) mij het meeste aansprak. Ze demonstreerde ook drie inducties waarin omvallen een centraal thema was, waarbij een natuurrijke onbalans werd gebruikt om iemand uit evenwicht te brengen op verschillende manieren. Dit kon bijvoorbeeld door middel van de ‘ideomotor reflex‘ (in dit geval de persoon de suggestie te geven dat er een onzichtbare kracht aan diegene trekt) of door bewust de persoon op een onechte manier uit balans te duwen. Het schrik moment net op het moment dat iemand valt kan gebruikt worden om de persoon in trance te laten raken. (En voor de mensen die dit nu ook willen gaan uitproberen, zorg dat je jouw proefkonijn goed kan opvangen en dat deze zich niet zal bezeren tijdens de val.)

Daarnaast heb ikzelf ook nog even kunnen oefenen met twee mensen. Bij eerste heb ik (heel cheesy) een inductie gebruikt met een pendel dat ik voor iemands ogen liet hangen. Ik heb de persoon met wie ik ging oefenen gevraagd hierop te focussen en dat meer was niet nodig. Alle andere dingen mocht hij op een tweede rang zetten, die hadden geen prioriteit. Uiteindelijk heb ik de menselijke reflex om de ogen te beschermen gebruikt als signaal om iemand in trance te laten gaan, zonder dat ik daar een verbaal signaal voor gaf. En dat lukte, wat super gaaf was! Ik heb hem vervolgens een innerlijke reis laten maken met het verdiepen van de trance op ogen. Ik liet hem de reis en de dingen die op ons pad kwamen zelf invullen.

Dat gedachte-process ging min of meer zo:

  • Je zal een kleur gaan waarnemen. Wanneer deze je duidelijk is geworden, wat is die kleur dan. Antwoord: Roze.
  • Ik heb heb vervolgens een roze gids naar een speciale plek laten leiden. Hij mocht zelf aangeven wanneer hij er was en waar hij was. Antwoord: Een tuin.
  • Ik liet hem de tuin in zich opnemen, op zoek naar iets dat apart was en niet helemaal binnen het plaatje paste: Antwoord: Flamingo.
  • Ik wilde hem een speciale ervaring meegeven en hem heel miniscuul klein laten worden leek me wel leuk. Dus ik heb de flamingo hem in diens vleugels laten slaan, met het bericht dat ookal is het onlogisch dat het toch heel gemakkelijk ging zonder enig probleem en dat het lekker veilig, en warm en beschut aanvoelt. Vervolgens zijn logica aangesproken dat doordat hij ruim in diens vleugels past, hij wel erg klein moet zijn geworden. En dat hij daarna de wereld vanuit een nieuwe perspectief kon bekijken wanneer de flamingo zijn vleugels weer open deed. Ik liet hem aangeven als er iets erg zijn aandacht trok. Antwoord: De wolken.
  • Tsja, wat kan je met wolken. Ik was er nog niet uit. Vroeg maar of hij erheen wilde. En dat wilde hij wel.
  • Dus liet ik een wind opkomen die hem mee liet dwarrelen op de wind. En dat kon uiteraard gemakkelijk omdat hij zo klein was (Opnieuw, logica toepassen dat het gewoon zal lukken). En uiteindelijk kon hij een wolk aanraken. En hoe dat voelde? Zijn antwoord was dat het koud was.

 

Daarna had ik een suggestie geplaatst van een warm punt en een koud punt op zijn lichaam en hoe deze temperatuur fronten zich naar elkaar toe bewegen en deze een energie storm doet veroorzaken op de plek waar het samen kwam. Deze energie zou zich over zijn lichaam verspreiden en zou gaan trillen. En zo doende werkte ik naar de “Energy/Orgams potion” suggestie waar ik al eerder over had geschreven. Ik gebruikte de energie om z’n hele lichaam in verbinding met zijn hele lichaam te stellen. Dat een sensatie op een plek zich zou doorvoeren over de rest van zijn lichaam. Ik had hem vervolgens zichzelf laten bespelen, hem bewust gemaakt dat hij allerlei dingen kon doen voor zijn eigen plezier en genot. Al gaande zweepte ik hem op om zijn eigen meesterwerk te maken voor zichzelf en zijn plezier. Ik spoorde hem aan om zijn eigen Mozart te zijn. Uiteindelijk liet ik hem tot het slotstuk komen en liet hem daarna uit zijn trance komen terwijl ik mijn suggestie bij hem weer opruimde.

De tweede oefening begon op een vergelijkbare manier. Dit keer gebruikte ik mijn sleutelbos als focus. Toen ik het gevoel had dat ook zij klaar was om in trance te verzinken, probeerde ik ook bij haar het signaal non- verbaal door te geven door middel van de knipper reflex, maar die wilde niet op haar werken. Ze bleef maar naar de sleutels staren en ook een tweede poging deed het hem niet. Dus toen liet ik de sleutelbos maar vallen, zei halverwege dat ze in slaap zou vakken en ving de sleutels vlak boven haar benen weer op. Na haar even in de trance te laten ‘settelen’, vroeg ik haar wat haar het meest was bijgebleven van de sleutelbos. Ik kreeg als antwoord dat het het lampje was dat eraan hing. Ik heb dat lampje vervolgens gebruikt om haar te verdiepen door “fractionation” (Linkje voor een demo ervan) op haar toe te passen: haar dus uit trance te halen (verbaal aangeven en lampje omhoog doen) en waar terug in trance met het bericht dat ze nog dieper in trance zal raken (lampje omlaag bewegen en in het begin ook verbaal aangeven). Ook bij haar gebruikte ik de “Energy potion” als suggestie voor haar, om haar bewust te maken van haar gehele lichaam en alles met elkaar te doen verbinden. Niet alleen dat, maar ze had gezien hoe ik datzelfde deed bij de voorgaande persoon op wie ik oefende, waarop de trefzekerheid van deze suggestie zou vergroten. Bij haar deed ik dat met behulp van een groeiende energie bal die ik op haar hand had beschreven met mijn vinger. Leuk detail was dat je haar vingers zag meebewegen met de grote van de bal, waardoor ik wat visuele feedback had van hoe ver bevorderd ik was met het aangroeien van de bal van energie. Eenmaal groot genoeg liet ik haar nieuwsgierigheid de bal naar haar toe doen bewegen en deze uiteindelijk laten doorslikken. Omdat ik niet helemaal zeker was of ze deze had doorgeslikt of niet, gaf ik aan dat ze haar hand kon laten vallen wanneer ze het had doorgeslikt. Haar hand viel in haar schoot en dus kon ik verder.

Ik liet ook bij haar de energie laag trillen met verschillende lagen en dat deze trillingen sensaties zouden meenemen en verspreiden over haar lichaam. Vervolgens week ik af van wat ik al eens eerder had gedaan, en liet haar heen en weer wiegen met slechts een vinger op haar knie. Vervolgens vertelde ik dat haar lichaam steeds meer in sync ging raken met het mijne. Dat ze mijn bewegingen begon te volgen (wat ze al deed naast de leiding van mijn ene vinger op haar knie). Ik vertelde dat ik mijn arm langzaam omhoog deed en dat haar arm dat ook zou gaan doen, met dezelfde snelheid als de mijne. Ze had enkel haar ogen dicht, dus het kwam helemaal niet overeen met elkaar, maar dat was geen probleem. Op deze manier kon ze de fictieve ik in haar verbeelding volgen. Vervolgens liet ik haar haar ogen open doen en liet ik haar (met verbale begeleiding) mijn arm volgen. Ze omschreef het eerst ook als “gewoon volgen”, alsof ze er zelf voor koos om het te doen. Maar naarmate we langer bezig waren met die ene arm, hoe meer het gewoon automatisch ging. Ik ben vervolgens allerlei dingen gaan doen met mijn armen: omhoog en omlaag, handpalmen draaien, mezelf gaan aaien, mezelf naar mijn borst grijpen (wat ze volgde, maar ik leek wel enige remming in de beweging te zien, dus ik had het daarbij gelaten), ben gaan klappen, verschillende soorten handje klap gaan doen en toen maakte ik een snelle beweging dat ik mezelf een faceslap zou geven. Ik stopte vlak voor mijn eigen gezicht maar zij schoot daarentegen (zoals verwacht) enigzins door en sloeg dus gewoon zichzelf. Niet vol, want op het moment dat haar hand impact had gemaakt, trok ze hem in, waar ik op had gerekend. Ik had verwacht dat de suggestie zou opbreken op het moment dat ze ‘gevaar’ zou lopen, en dat klopte. En daar zat ze dan tegenover mij, wakker en al met een grote grijns op haar gezicht en een hand tegen haar wang aan. Super grappig om te zien. Ook hierna heb ik al mijn suggesties die ik had gebruikt weer ontdaan.

Maar wat heb ik er nu aan het einde van de dag eraan over gehouden? Nou:

  • Een nieuwe inductie techniek die ik zeker me eigen ga maken;
  • Kunnen oefenen en heb kunnen zien dat je ook zonder een verbaal signaal iemand in trance kan krijgen;
  • Dat het zeker kan helpen om de persoon die je aan het hypnotiseren bent bij het proces te betrekken en gewoon om feedback kan vragen zonder dat het een negatieve invloed heeft op de trance zelf;
  • Dat iemand lichaam controleren erg leuk is om te doen;
  • Tijdens je inductie je kan aangeven dat de persoon gewoon rustig kan verzitten om zichzelf nog comfortabeler te maken als diegene dat nuttig acht;
  • Dat inspelen op de persoon die je hypnotiseert en diens verwachtingen van je, jou kan helpen tijdens de hypnose sessie;

– Lumen1987

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s