Toenadering

Dat Wat We Doen (DWWD= kink, BDSM, whatever) is nogal heftig. Er is een bepaald vertrouwen voor nodig en het bouwt een soort band op. Maar voordat je daar bent, ben je ergens van totale vreemden tot mensen die met elkaar willen spelen gekomen. Dat kan lang duren; sommige mensen zijn jaren vrienden en weten niet eens van elkaar dat ze meer zouden willen. Maar soms stommel je ook een kamer binnen op een speelfeest en sta je (na kort overleggen) opeens iemand onder handen te nemen. Gewoon, omdat het voelt alsof het wel goed zit. Hoe dan ook, er is een overgangsfase.

Ooit had ik de moed verzameld om een vriend online te vragen of hij interesse had om mijn friend with benefits te worden. Dat duurde even, omdat ik daarvoor moest toegeven dat ik 1: niet monogaam was en 2: hem sexy vond. Hij, vrij traditioneel, had moeite met het hele concept, maar uiteindelijk besloot hij ervoor te gaan. Een tijdje later stond ik in zijn woonkamer onhandig en verlegen te zijn, want hoewel het online helemaal werkte, hadden we in de fysieke wereld nogal wat stappen overgeslagen. Die overgangsfase hebben we toen met behulp van wat drinken en tv kijken alsnog ingebouwd, want zonder ging het niet. Ik bevroor gewoon en hij voelde zich schuldig dat hij me in die staat bracht. Dat terwijl ik vreselijk veel zin had er iets leuks van te maken en me vooral schaamde dat ik zo’n grote bek had gehad en dat hij me nu gerust moest stellen. Ik heb nu nog steeds af en toe de neiging om hem mijn excuses aan te bieden voor alle ongemakkelijkheid van dat moment.

Ik vind het ook gigantisch ongemakkelijk als iemand me benadert alsof dat stuk al achter de rug is. Iemand die naar (bijna) iedereen dominant of onderdanig is bijvoorbeeld…brrr. Daar heb ik niet voor gekozen, hoor, dus doe eens niet. Toch is er altijd een klein stukje onzekerheid, is er altijd iemand die een beetje een grens over moet om te kijken of de interesse wederzijds is. De kunst is om dat zo elegant mogelijk aan te pakken, om zo weinig mogelijk schade aan te richten als er geen klik is. Ik trof ooit iemand waarbij ik mijn hand na het handenschudden met enige kracht moest terughalen, omdat hij zo nodig even moest laten merken wie er volgens hem de baas was. Dat voelde zo naar dat ik eigenlijk zo snel mogelijk bij hem vandaan wilde komen. Dat lijkt me niet nodig, ook al wil je zo graag alle subdames laten zien hoe awesome je wel niet bent.

Als oppermuts ben ik nogal voorzichtig in mijn flirten, tenzij de ander eigenlijk al heeft laten merken dat het ok is. Dat heeft wel als nadeel dat ik vaak niet als bijzonder dominant overkom en dat mensen met meer lef sneller raak schieten, gewoon omdat ze het meer proberen. Aan de andere kant weet ik vrij zeker dat als ik iets probeer, het hooguit een grote rode kop voor mij oplevert en dat de ander niet acuut de neiging voelt om te gaan douchen. En toch…sommige mensen zijn ook weer zo subtiel dat het komisch wordt. Als je bepaalde opmerkingen blijft maken, wordt het misschien toch eens tijd om een gesprekje aan te knopen. Als er een klik is, prima, en anders is het doelwit van je interesse vast opgelucht dat dat uit de lucht is. Als jij iets wilt, zul je zelf dat risico moeten lopen.

Een ander soort van ongemakkelijkheid krijg je als iemand meer ergens in ziet dan jijzelf. Ik heb wel eens iemand geknoopt die daar nog steeds licht-lyrisch over is, terwijl het voor mij puur service-toppen was, even tussendoor. Dat is eigenlijk hetgene waar ik me het meest zorgen over maak in een los spel. Ik wil nog weleens iemand een lol doen met zo’n spel, zonder dat dat voor mij verder veel betekent. Je bent mijn ‘probleem’ zolang je in mijn spel zit en aftercare is ook mijn verantwoordelijkheid, maar daar houdt het op. Daar probeer ik dan ook duidelijk over te zijn, maar sommige mensen hebben toch moeite met die kleine lettertjes. Zelfs als je alleen aardig bent tegen mensen die dat niet zo gewend zijn, kan het betekenen dat ze op een licht-ongemakkelijke manier aan je blijven hangen. Omdat dat vaak ook de mensen zijn die niet aan subtiele hints doen en ik beleefd ben opgevoed, kan het even duren voordat ik iets ervan zeg. Ergens hoor ik altijd wel een stemmetje dat iemand het heus goed bedoelt en dat ik niet naar mag doen tegen mensen die het moeilijk hebben. Als iemand die open staat voor veel dingen, moet ik blijkbaar ook goed kunnen aangeven waar ik geen zin in heb. Want er zijn mensen die, bewust of onbewust, porren tot je hard genoeg tegenstribbelt.

Grenzen dus, ze vinden, doorbreken, verdedigen, het blijft ingewikkeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s