50 tinten HAAT!!!

Oh mijn goth, wat HAAT ik dat boek. Ik HAAT HET!!! Ik haat die Anastasia Steele, de emotioneel instabiele huppelkut met haar innerlijke dialogen tussen de innerlijke godin slet en haar ‘bewuste onderbewuste’. Ik HAAT het hoe ze orgasmes vergelijkt met uiteenvallen in duizenden stukjes, en later vergelijkt met naar de zon toe vliegen en dan weer ter aarde storten. En mijn goth, ik HAAT Christian Grey. Het is een ziekelijk jaloerse stalker die geen nee wilt horen. Ik HAAT hoe hij steeds toespelingen maakt over hoe hij haar wil neuken, en hoe hij haar wil slaan, en dan weer dat eeuwige, gothsgruwelijke spelletje van Anastasia waarbij ze hem steeds uitdaagt, maar uiteindelijk het toch niet zo tof vindt. En dan het hele ‘je bijt weer op je lip, Anastasia, je weet wat dat met me doet’.

Je bijt weer op je lip.

Niet op je lip bijten.

Je bijt weer….

Wat moet ik daar mee? Het werd zo erg dat ik niet meer het semi-erotische lipbijten voor me zag. Voor zover je lipbijten erotisch kunt vinden. In ieder geval, onderstaande kan wel. Het is niet mijn kopje thee, maar heej, wie weet.

bijt lip

Alle Christian Greys verzamelen!!!

Dat zag ik dus niet meer voor me. Ik zag dit:

wrrrrrraw!

wrrrrrraw!

Of, voor de afwisseling, deze:

Me is that kind of orc!

Me is that kind of orc!

Dus. Lipbijten. Niet sexy in mijn hoofd. Groot onderdeel van 50 tinten. Waarschijnlijk een vaag overblijfsel van toen het nog fanfictie was en het ging om een emotioneel instabiele tiener en een eeuwenoude vampier. Wat het volgende punt wel zo interessant maakt…

Het pedo-debakel.

Juist. Er zit, aldus mevrouw Steele, een pedo in het leven van meneer Grey. Een ‘oudere’ vrouw die de vijftienjarige Grey onder haar hoede nam als haar sub. Geen idee hoe oud die oudere vrouw was. Ze was getrouwd, en ze heeft Grey gemaakt zoals hij is, de 50 tinten verneukt die nu op subjes valt en het ‘nodig heeft’ om subjes te straffen. Waarover later meer. Voor nu, blijft het een terugkomend thema bij Anastasia die gefrustreerd raakt dat ze Christiaan niet mag aanraken, en haar jaloezie uitstort op de ex van haar vriend. En toegegeven, in mijn hoofd was het een vrouw van middelbare leeftijd en dan vind ik het inderdaad een beetje… nou ja, het squicks me out. Een beetje dat ‘brrr’-gevoel.
Maar dan nog, dan nog is het nogal veroordelend en rechtlijnig om maar steeds te roepen dat iemand misbruikt is en dat ze een vieze pedo is. Echt, Ana, jij judgemental bitch!!! Alleen al om die reden had ik graag het boek door de strot van de schrijfster geschoven. Al helemaal omdat het ooit maagd-vampier-fictie was en vampieren sowieso al de potentie hebben om veeeeeeel ouder te zijn dan diens uiterlijk. Zeker die Edward uit de twilight serie. Hoe was dat in het oorspronkelijke fanfic verhaal? Hmm?

En dan sowieso, de hele communicatie in dat boek is verneukt. Als er iets 50 tinten verneukt is, is het dat! Ana spreekt echt zelden uit wat ze nou echt wil (en als ze dat doet, doet ze het per email) en de wisselingen tussen ‘serieus’ en ‘dubieus uitdagen’ is vermoeiend en tenenkrommend. De interactie in het boek is samen te vatten in:
ana: ik wil geen pijn hoor
christian: maar ik heb het nodig, en je zult het leuk vinden.
ana: ja, ik wil het niet, maar ik wil jou wel.
christian: ik wil jou op meer manieren dan je je kunt voorstellen. Maar vooral als je x doet, zal ik je willen slaan.
ana: Oh? *doet x*
christian: je doet x, waarom doe je x? Je weet wat het met me doet.
ana: oh fuck oh fuck nu wil hij me slaan en issie boos en dat wil ik niet maar ook weer wel want ik moet omdat ik hem wil alleen niet dat pijn stuk en het is stiekem ook wel spannend, IEP!
<na le sexy time>
ana: het is zo verwarrend. Ben jij zo?
christian: niet te veel vragen stellen ana, anders neuk ik je weer.
herhaling ad nauseum.

Het einde van het boek is nog wel het toppunt. Ze begint in de laatste 100 bladzijden dingen toe te geven, omdat ze dan hoopt op andere dingen. Ze wil wel neuken, omdat ze een gesprek wilt. Een letterlijk citaat is: ” ‘straf me. Ik wil weten hoe erg het kan zijn.'(..) ‘Ja, dat zei ik toch.’ Maar ik heb een bijbedoeling. Als ik dit voor hem doe, mag ik hem misschien wel aanraken.”

Nee. Neeneeneeneeneenee. Neeeee! Dat is gewoon echt, echt, echt heel stom. Sowieso dat ze uberhaupt denkt dat zoiets gaat werken, zonder het ook maar uit te spreken. Maar dat doet ze niet. En, uiteraard, valt het straffen tegen (joh!) en rent ze weg en kweelt ze ‘oh, dit is een donkere dag voor mijn ziel’. Het hele boek was een donkere bedoeling voor mijn ziel! Donker van woede! van HAAT!!!!

Als dit boek je al dingen leert over bdsm zou het het volgende zijn:
– Praat met elkaar. Ook over twijfels.
– Neuken is niet de oplossing voor alles
– Maak verschil tussen ‘serieus gesprek’ en ‘uitdagen’ en ‘flirten’. Als je dat niet doet heb je voor je het weet weer geneukt zonder dat je duidelijkheid hebt.
– Gebruik geen seksuele handelingen om iets van een ander gedaan te krijgen.

En natuurlijk, dominanten zijn allemaal psychisch beschadigde mensen die niet kunnen uitleggen waarom ze het slaan lekker vinden, zijn allemaal bang voor genegenheid en niet in staat echte liefde te tonen. En dat, dames en heren, is de grootste HAAT veroorzaker die er in dat boek is. De hele gedachtestromen van Anastasia waarin ze denkt dat haar liefde wel zijn trauma’s kan doen verdwijnen en dat hij dan ook niet meer van die ‘duistere’ verlangens heeft. Freud zou trots op je zijn. De rest van de wereld weet inmiddels dat Freud een coke-verslaafde fraud was en dat de menselijke psyche toch wel wat ingewikkelder in elkaar zit dan ‘oh, traumatische kindertijd leidt tot vreemde sexuele behoeften’.

Echt, het boek is zum kotzen. Lees het niet. Ik ga echt, voor geen enkele prijs, de andere twee delen lezen. Ik schreef zelfs een alternatief einde. Christian komt over de breakup heen, gaat in therapie voor ziekelijke jaloezie en vind de sub van zijn dromen. En Ana… Ana gaat gewoon dood. Punt. Einde verhaal.

Maar ik vond een boek hebben als bloginspiratie wel tof, dus ik ben al begonnen aan het volgende leesproject. Ik ben begonnen in -oh gruwel- Luister naar je innerlijke godin. Een van de vele ‘doe 50 tinten thuis’-hulpboeken. Waarom deze? Omdat een vriendin me een foto stuurde van het boek in de Bruna, en ik me afvroeg of het mogelijk is om van een draak van een boek een fatsoenlijk selfhelpboek te maken. En… wat denken jullie?

3 thoughts on “50 tinten HAAT!!!

  1. lumen1987 schreef:

    Het eerste waar ik aan moest denken, was dit stukje uit Monty Python:
    De ‘Doh’ momenten vergelijkbaar met de groep mensen in zwart. En het roepen “Burn her!”. En natuurlijk de domme opmerkingen ^_^

    Dus… 🙂

    • Crownless schreef:

      Ik begrijp je reactie niet zo goed… ben ik nou een kudde zichzelf slaande monniken en daarna een domme meute met hooivorken en toortsen?

      Monty Python is awesome, btw :).

      • lumen1987 schreef:

        Nee, heeft niets met jouzelf te maken. Maar gewoon een random gedachte die in mij op kwam toen ik in mijn hoofd voor me zag wat de algemene BDSM scene denkt over 50 Shades (of het nu klopt of niet :P)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s