Comfortsex

Een tijdje geleden is een dierbaar iemand van mij en mijn partner overleden. Het was de eerste keer in onze relatie dat we zulk intens verdriet deelden, en dat was ergens ook wel heel bijzonder. Al zou ik met liefde deze ervaring hebben gemist, als dat zou betekenen dat diegene de ziekte en het overlijden bespaard zou zijn gebleven.

Verdriet delen is fijn. Sowieso is emoties delen fijn, en naar elkaar kunnen luisteren en elkaar troosten ook. ’s Avonds laat in bed in elkaars armen liggen huilen omdat het allemaal zo Kut en Oneerlijk en Gemeen is. Wat begint als een troostend kusje gaat over in een gepassioneerde tongzoen en dan neemt je lijf over. Comfortsex.

Het had niets kinkies, het was geen bdsm. Maar het had eigenlijk ook niet eens zozeer met seks te maken. Het was een omhelzing plus, een onuitgesproken verbond dat ondanks die grote boze buitenwereld, wij er nog steeds zijn, voor elkaar. Dat het vertrouwen er is. De genegenheid. Het vertrouwde. De warmte. De liefde. Alleen samen in het donker, ritmisch onder de dekens waarbij de golven van een orgasme gepaard gaan met golven van intens verdriet.

Voor de buitenstaander de saaiste vanilleseks ever. Voor mij, seks die ineens ontstond, en ons verbond, en troostte.

Als comfortfood, maar dan seks. Comfortsex.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s