Zelfbondage en het verhaal van “becoming a statistic”

Become a statistic

noun

1. To die by some means and be counted in a statistic grouping

Urban Dictionary

Misschien niet een bekende uitspraak, vandaar even deze toelichting. De reden dat ik hiermee deze post begin, is omdat ik recentelijk op het forum van SamariuM een post langs zag komen over een jonge gozer die om advies vroeg over zelfbondage, door gebruik te maken van vacuum-insluiting. Bij het lezen van zijn post kreeg ik de kriebels op mijn rug en het enige advies dat ik die gozer wilde geven was:

Do not become a statistic!

Even een korte introductie voor de mensen die niet bekend zijn met zelfbondage: het is jezelf bezig houden met een vorm van bondage zonder de hulp van iemand anders. Er zijn twee brede stromingen in te vinden:

  • Sensuele bondage
    Hier draait het vooral om het gevoel van restrictie en van de materialen om je huid heen. Vaak kan je op elk moment jezelf weer bevrijden en zou je het het beste kunnen beschouwen als een vorm van masturbatie. Een voorbeeld hiervan is je voeten aan elkaar binden en deze vast zetten aan het voetbord van het bed, terwijl je fantaseert dat je handen ook vastgebonden zijn aan het hoofdbord. Sensuele bondage technieken kunnen gebruikt worden om een fantasie echter te maken en echter te laten voelen.
  • Stricte bondage
    Hierbij draait het echt om het hulpeloos zijn. Het subject neemt voorzorg dat hij of zij zichzelf niet kan bevrijden totdat een bepaald bevrijdingsmechanisme in is gegaan. Deze vorm van zelfbondage gaat meer richting ‘echte bondage’ waarin je hulpeloos gemaakt wordt en overgeleverd bent aan iemand anders.

Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat zelfbondage erg leuk en spannend kan zijn, zo lang het goed blijft gaan (iets voor een latere post). Iedereen die een beetje bekend is met welke vorm van bondage dan ook, is dat het niet altijd gaat zoals je wilt dat het gaat. Doorbloeding die af en toe afgekneld raakt in bondage (hetzij door het materiaal hetzij door de lichamelijke houding) of zenuwen die bekneld raken zijn wel de meeste bekende risico’s in reguliere bondage. Als zoiets gebeurd, moet de Top ingrijpen om het probleem op te lossen, door bijvoorbeeld de touwen los(ser) te maken of te verplaatsen.
Maar bij zelfbondage zijn dit geen “risico’s” meer, maar zijn het ronduit gevaren. Deze shit heeft ervoor gezorgd dat er mensen sterven, ieder jaar weer.

Stop! En denk eerst na wanneer je NIET geil bent

Stop en denk eerst na wanneer je NIET geil bent

Dat detail was waar ik over struikelde toen ik zijn stukje las. Die gozer schreef doodleuk dat hij van de risico’s af wist en dat zo lang hij maar zijn hoofd uit de vacuumzak hield de grootste risico’s wel geweken waren. En er zullen vast genoeg mensen zijn die denken de risico’s te overzien en deze te accepteren. Seriously, stop met jezelf voor de gek te houden! We hebben het niet over een lamme arm voor een minuut of 10. We praten niet over wat irritant getintel in je benen of spierpijn. Ik heb het over mensenlevens hier. Het jouwe. Die van je geliefden, vrienden en familie. Het gaat er niet om dat je weet van dat er 1% kans is dat het mis gaat. Het gaat erom dat als jij de pech hebt om in die 1% te zitten, je ronduit zal komen te overlijden. Morsdood. Dat je buurman, vriend(in) of je ouders jouw lijk zullen aantreffen en je op een compleet onnodige manier gestorven bent… omdat het wel geil was.

Even om de toon te zetten, hier enkele voorbeelden over hoe mensen in de naam van geilheid overleden zijn.

Zeggen dat stricte zelfbondage wel zijn risico’s heeft is een gigantische understatement. Jezelf op RACK (Risk-Aware Consensual Kink) beroepen gaat naar mijn idee gewoon niet op voor iets als zelfbondage. Er zijn namelijk maar weinig echte risico’s wanneer je puur zelf en alleen aan de slag gaat met bondage. De risico’s die er zijn is dat je mogelijk langer vast zit dan geplanned of ontdekt wordt wanneer je vast zit. Maar een afgeknelde doorbloeding in je handen kan betekenen dat je die niet meer kan gebruiken, wat voor veel (of zelfs alle) zelfbondage scenario’s inhoud dat je jezelf niet kan bevrijden wanneer je bevrijdingsmechanisme ingaat. Of wanneer je beseft dat je je handboeien verkeerd om hebt aangedaan en je jezelf niet meer kan bevrijden, zelf met de sleutel in je hand! Het gaat er niet om dat je beseft dat dit kan gebeuren. Het gaat erom dat je een plan hebt om je vege lijf te redden wanneer dit gebeurd.

-Lumen1987

4 thoughts on “Zelfbondage en het verhaal van “becoming a statistic”

  1. Crownless schreef:

    Het is duidelijk dat je dit stuk in emotie geschreven hebt. Dat is prima, maar ik denk dan ‘ja, maar als ik in de auto stap, of ga bergbeklimmen, of basejumpen, of skiën buiten de piste, of mee-ren met dat stierenfestival, dan ga ik ook dood aan een bezigheid die anderen misschien niet nuttig vinden.’. Zeggen dat iets gevaarlijk is, is niet altijd een goed argument.

    Ik snap je punt, maar het maakt geen indruk. Harde cijfers, voorbeelden en getuigenissen van nabestaanden doen denk ik meer. Een uitgebreide beschrijving/discussie over hoe je je niet kunt voorbereiden op het geval dat je handen slapen en je het sleuteltje niet uit de pot stroop kunt krijgen omdat dat ingevroren sleuteltje maar niet ontdooit. En dat je niet iemand kunt bellen met het puntje van je neus. Bijvoorbeeld.

    Als het je doel is mensen tegen te houden. Als je gewoon wilde zeggen ‘ik vind het zo achterlijk gevaarlijk en dom! Aaaargh!’ dan is het goed gelukt 😉

    • lumen1987 schreef:

      Euh ja, na de re-write is het inderdaad die tweede “AAARRGH, wat ben je aan het doen”-richting op gegaan. Was vergeten er nog even de ‘persoonlijk’ tag bij te zetten.

  2. Lilly schreef:

    Ik erger me vooral aan de taalfouten en incorrecte of incomplete zinnen. Op een forum of zo kan me dat weinig schelen, maar je schrijft nu op een blog, je publiceert. Laat het even nalezen.

    • lumen1987 schreef:

      Mijn excuses daarvoor. Jammer genoeg hebben we geen systeem van ‘proof-read before post’ met betrekking tot blog-posts. Voor de Academy review ikzelf altijd alles minstens 1x voordat het online komt. Maar dat te doen voor alle blog-posts voor Think about Kink, dat wordt een te grote tijdsinvestering voor alleen mijzelf. Plus zit je met het probleem dat je niet echt je eigen stukjes goed kan reviewen, omdat je doorgaans blind bent voor je eigen fouten. Als laatste speelt er ook nog op de achtergrond dat mensen wel graag wat willen posten voor TaK, maar ‘dat het nog wel leuk moet blijven’. Een officiële review ronde voordat iets online mag komen verhoogt de bureaucratie en daarbij de drempel om een stukje voor het blog-gedeelte te schrijven. De tijd voordat een blog online komt gaat denk ik daarmee ook langer worden, met als gevolg minder content in een bepaalde tijd-frame.

      Nu ben ik niet perse voor de houding “kwantiteit voor kwaliteit”, maar ik ben wel van mening dat er een bepaalde minimum kwantiteit moet zijn voordat je überhaupt naar kwaliteit gaat kijken. En naar mijn persoonlijke meningen is de ‘schrijfsnelheid’ niet hoog genoeg om mijn eigen beoogde minimum doel te bereiken en dus kwaliteits-eisen te kunnen gaan stellen met de huidige interne capaciteit.

      Als jij (of iemand anders) je graag beschikbaar zou willen stellen als reviewer (iemand die zelf geen content maakt, slechts doorleest), dan zou dat zeker een verbetering voor de website zijn en zou ik dat aanbod met open armen ontvangen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s