Schattig subbetje – terug van weggeweest

Wie deze blog al enige tijd heeft gevolgd, of mij persoonlijk kent, weet dat ik niet echt een heel positieve gang van zaken heb gehad als het om subben gaat. Ik ben mijn sub-hartje vroeger kwijt geraakt aan een meid waar ik me super goed bij voelde en toen dat wegviel dat ik nog veel moeite heb gehad om mezelf los te kunnen maken van haar. Uiteindelijk na een tijdje niets met subben gedaan te hebben, weer eens een poging gewaagd bij iemand waar ik me veilig bij voel, maar mijn hoofd had moeite met loslaten waardoor het niet echt lekker verliep. Maar nu heb ik iemand waar ik zo af en toe bij subt, en dat gaat weleens waar zelfs erg goed!

Ons eerste keer spelen was wel een beetje aanvoelen en uitproberen. Voor haar omdat ze al heel lang niet meer heeft ‘on Top’ is geweest en voor überhaupt gezien ik me toch wel wat onwennig voelde als het om subben gaat. Maar wat een hele interessante wending was, is dat zij eigenlijk gewoon mij is gaan verkennen. Waar ik bijvoorbeeld in mijn eerste spel met iemand doorgaans ook een echt spel op zet, draaide het bij haar erom om te kijken hoe ik op dingen reageerde. Van geluiden tot aanraking tot houding en manier van praten. Wat dat voor mij als gevolg had, is dat ik niet het gevoel had dat er iets van mij verwacht werd. Slechts dat ik gewoon ‘was’, en meer niet. Dat is iets wat denk ik mij ongelooflijk heeft geholpen, omdat als ik het gevoel van verwachtingen heb dat mijn perfectionistische bol overtoeren gaan maken om te zorgen dat ik op mijn beste manier daaraan kan voldoen; Dat is alle moeite ga nemen om Dom-lief happy te maken met en over mij.

Voor mij is dat wel een nuttige ontdekking, gezien ik nooit echt een duidelijk beeld heb gehad van wat mij nu echt subbig kan maken. En blijkbaar is dit voor mij een goede uitgangsrichting voor een eerste kennismaking. Waar andere subjes juist graag een duidelijke wens voorgelegd krijgen van de Dom, is dat mogelijk niet echt iets dat goed voor mij werk als ik wil subben. Het werkt perfect als ik moet bottomen, gezien ik dan een duidelijk streefdoel heb en ik me daar helemaal in kan laten gaan. En als het dan goed gaat, kan ik me daar happy bij voelen. Maar als ik echt onderdanigheid wil voelen, hulpeloosheid wil voelen, me kwetsbaar en tegelijkertijd veilig wil voelen… dan zou een set opdrachten me daar mogelijk niet bij helpen, omdat ik (denk ik) het idee heb dat subbigheid in de weg zou gaan zitten om het beste resultaat te kunnen leveren.

Juist gewoon ‘zijn’ en dat er gewoon wat met mij aangeklierd en ge-experimenteerd wordt zonder dat ik wat moet, dat maakt het voor mij mogelijk om die subbigheid te voelen. Inmiddels doen we nu wel aan gericht spellen doen, zoals afgelopen keer mijn eerste keer CBT en breathplay en ik voel me daar echt fijn bij. En ik elke keer leer ik ook weer een beetje over mijzelf en over wie ik ben als sub. Zo leer ik dat ik wel van een grapje houd als ik sub, dat als ik subbig genoeg ben niet echt wil praten en dat ik van intimiteit houd. Ik houd ervan om tegen haar aan te kruipen als ik subbig ben en ik houd van het onderlinge oogcontact op die ‘speciale momentjes’ (ik dat die term niet echt verder uitleggen. Is zoiets van “je weet het wanneer je het ziet”).

Ik merk dat ik hulpeloos gemaakt wil worden zodat ik het gevoel kwijt raak dat ik haar aankan, gezien ik fysiek veel sterker ben dan haar en ik haar in een mum van tijd subbig kan maken. Dat helpt me in de mindstate te raken dat ik haar niet eens meer zou willen overmeesteren, maar juist gewoon haar blij wil maken en te kunnen gloeien in mijn subbigheid. Bondage heeft blijkbaar voor mij een grote impact op mij als sub zijnde, en misschien ook wel iets wat ik op dit moment nog echt nodig heb als een soort bruggetje om van bottomen naar subben te raken. En als ik eenmaal aan de ‘overkant’ ben, dat de bondage niet perse meer nodig is (al wel fijn). Iets als mij handboeien omdoen en zo doende mijn polsen aan elkaar zetten kan soms daarin al voldoende zijn, al kost het waarschijnlijk meer tijd om in die juiste mindstate te komen dan als ik volledige hulpeloos gemaakt zou worden.

Wat ook wel grappig en opvallend is, is dat ik iets wat JT eerste wel eens deed als zij subte, heb overgenomen: de hand van mijn D over mijn mond heen leggen. Ik vond het toen ik samen met JT was wel een grappig iets dat ze het deed, maar nu snap ik ook gewoon waarom ze het deed. Het geeft een gevoel van hulpeloosheid, intimiteit en geborgenheid… allemaal in 1 keer! Ik heb gemerkt dat ik het zeker in aftercare heel fijn vind. Het doet gewoon heel veel positieve dingen met me. Ik reageer altijd al wel positief op een vlakke hand op mijn gezicht als sub, en dat deze dan over mijn mond heen gaat is daar geen uitzondering bij is gebleken. Daarnaast is het een ook signaal dat ik niets hoef te zeggen, maar gewoon kan zijn. Opnieuw een erg fijn gevoel. En dat zoiets eventueel zou uitmonden op breathplay, ook niets anders dan fijn gezien het de hulpeloosheid en intimiteit (breathplay tijdens aftercare met hand over de mond en neus dichtknijpen ervaar ik als bijzonder intiem) onderstreept.

Ja, het is erg fijn om dat stukje van mezelf te kunnen ontdekken.

-Lumen1987

One thought on “Schattig subbetje – terug van weggeweest

  1. […] ik al geschreven heb in een eerdere post, speel ik nu ook al sub met iemand. Zij is switch, net als ik. En we switchen dan ook af en toe met […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s