Eerste hypno-meet – Deel 3: De praktijk als hypnotee

Na Deel 1 en Deel 2, bij deze het 3e en laatste deel over mijn eerste hypnose meet. Dit keer over mijn ervaringen van onder hypnose gaan.

Hypnose

Laat ik beginnen met dat ik wel een beetje sceptisch en/of twijfelachtig was of ik echt onder hypnose kon raken. Ik ben nogal iemand die druk met mijn bolletje bezig ben en soms dingen compleet kapot kan analyseren. En ik had het idee dat zoiets wel eens een onhandige eigenschap was om gehypnotiseerd te worden. Lijkt me niet echt bevorderend als je alle ervaringen grondig onder de loep gaat nemen terwijl iemand druk bezig is je in trance te brengen en de hypnose te verdiepen.

Op de meet heb ik me tegen het einde van de dag laten hypnotiseren door Alchemilla. Ik moest toen op een matras en liggen en me lekker op me gemak gaan maken. Ze vroeg vervolgens om mijn ogen te sluiten en gewoon relaxen. Me niet druk te maken over wat er om me heen gebeurde, vertelde dat de achtergrond op dit moment niet zo heel erg relevant meer ging zijn voor ons en begeleidde me aldoende in een rustige state of mind. Ze vroeg me voor te stellen hoe mijn wimpers op een gegeven moment in elkaar zouden grijpen en mijn ogen als het ware aan elkaar zouden gaan plakken. En dat het wel okey is dat ik mijn ogen niet meer open kreeg, gezien het eigenlijk wel zo relaxed en prettig is.

(Mijn excuses als ik nu een beetje de volgorde door elkaar gooi, gezien ik niet meer exact weet wat ze precies in welke volgorde heeft gegaan. @Alchemilla: Als je dat even in de comments erbij kan zetten, gaarne!)

Nadat ze me zo op die manier mijn hoofd rustig en relaxed had gekregen, heeft ze een techniek toegepast die beter bekend staat als factioneren. Daarbij moest ik weer herhaaldelijk uit en weer terug in trance gaan. Ze liet me mijn ogen open gaan tegelijkertijd met haar vlakke hand die boven over mijn gezicht als het ware mijn ogen open gleden. En met dezelfde beweging de andere kant weer mijn ogen dicht kon doen en tegelijkertijd mezelf weer verder in trance te laten zakken.

Vervolgens heeft ze het berijkte niveau van trance veranderd met een trigger op mijn voorhoofd. Deze heeft ze ook nog even uitgeprobeerd door me eerst wakker te maken, wat te praten over mijn ervaringen tot zo ver en vervolgens de trigger te activeren die ze had achter gelaten. En ik voelde inderdaad mezelf weer rustig en vredig wegzakken in trance. Het is lastig goed te verwoorden hoe het voelde voor mij, maar het komt in de buurt van dat je je rustig gaat verzuchten dat je eigenlijk niets meer hoeft te doen en een klein stemmetje je daarbij uitnodigd om je gewoon te laten gaan.

Vervolgens heeft ze een (tenminste, ik denk dat dit het is) verdieper techniek gebruikt, waarvan ik in de wandelgangen had begrepen dat die vooral effectief is op beta-personen, zoals ikzelf. Terwijl ik in trance was, vroeg Alchemilla mij om in mijn hoofd af te tellen van 100 naar 0. Terwijl ik dat deed, vroeg ze me om het getal zo helder mogelijk voor mijn geestesoog voor te stellen, het getal te benoemen en het vervolgens te laten oplossen in het niets. En zo doorgaan naar het volgende getal. Al meteen bij 100 was het al interessant voor mij, gezien ik om een of andere reden de 100 in spiegelbeeld voor me zag! Dat was zowiezo wel apart, had ik niet verwacht.
Maar goed, de getallen 100 en 99 gingen eigenlijk zonder problemen. En toen zag ik 89… althans, dat dacht ik (had ook heel goed een verwarde 98 in spiegelbeeld geweest kunnen zijn) even maar ik bezefte vervolgens dat dit niet kon kloppen gezien ik pas net 99 heb gehad. Dus ik wist dat nog verbaal te corrigeren. Maar toen kwam ik op het volgende getal, namelijk 79 (wat achteraf volgens mij dus weer 97 in spiegelbeeld moest zijn geweest) en was ik eigenlijk helemaal de draad in mijn hoofd kwijt. Volgens mij had ik toen ook maar 79 gezegd. En vervolgens wachtte ik tot het volgende getal voor mijn netvlies tevoorschijn kwam… en ik wachtte… en wachtte… en uiteindelijk merkte ik maar op dat ik geen getalletjes meer zag. Blijkbaar was dat een goed iets.

Als afsluiter had ze nog een suggestie bij me geplaatst, dat ik mijn armen niet meer kon bewegen, totdat Alchemilla ze zou aantikken. Eerst stelde ze dat beeld/idee vast terwijl ik in trance was, en vervolgens vroeg ze me om te proberen wat ik voor elkaar kreeg. En ik kreeg mijn armen niet gemotiveerd om te bewegen. Dat is dan ook werkelijk de juiste verwoording ervoor. Vervolgens haalde ze me uit mijn trance en praatte we weer een beetje bij. En vervolgens vroeg ze me wat ik nu nog kon. En weer bleven mijn armen niet gemotiveerd om te gaan bewegen. Met moeite wist ik een langzaam mijn rechter arm heel langzaam omhoog te bewegen, maar de linker arm bleef maar lekker op zijn plek liggen. Het voelde dan ook alsof je armen dingen tegen je zegt, in de trant van “Oh, maar ik hoef helemaal niet te bewegen hoor. Het is wel goed zo. Nee, echt waar… het is goed zo. Ik blijf wel even lekker hier liggen en het is wel mooi zo.” En nee, ik heb nog nooit eerder een soort gesprek met mijn armen gehad als toen.

Uiteindelijk tikte ze mijn armen aan en meteen schoten ze door, alsof alle weerstand die er was plotseling verdween. Dat was een hele grappige ervaring. Met een klein tikje waren die ‘saboterende’ gedachten verdwenen en hielden mijn armen ‘hun mond’ over dat ze liever gewoon wilde blijven liggen en dat ze het wel goed vonden zo. Al in al was het wel een interessante ervaring. Blijkbaar kan ik toch gewoon mijn kop uitschakelen om hypnose mogelijk te maken, en het zou best kunnen dat mijn ervaring met meditatie (ja, ik mediteer regelmatig heel eventjes per dag) daar bij helpt, gezien ik daar ook mezelf heb aangeleerd om tot rust te komen en mijn hoofd leeg te maken.

Dus ja, hypnose kan en is geen trucje. Maar ik heb wel gemerkt, je moet het wel toelaten en je niet er continue tegen gaan verzetten. Het is iets wat kan gebeuren als je meewerkt en op een gegeven moment wanneer je genoeg hebt toegelaten en meegewerkt hebt, is jouw ‘actieve medewerking’ niet meer echt nodig en gebeurd het vanzelf. Althans, daar lijkt het op. Misschien is dat effect ook wel te vergelijken hoe dat gaat in subspace, waarbij mensen soms ook op de automatische piloot gehoorzamen en de mogelijkheid om iets anders te doen dan je opgedragen of gevraagd wordt niet eens in je opkomt. De gedachte dat je het ook niet kan doen, niet in je opkomt. Wel moet ik erbij zeggen dat het niet hetzelfde als subspace is, althans niet bij mij. Bij een subspace merk ik dat mijn hoofd heel mistig en verre van helder kan denken. Maar tijdens hypnose was ik eigenlijk nog zo scherp als ik normaal was en was er helemaal geen ‘zombie’-state, maar was het gewoon rustig en relaxed maar wel gewoon helder.

-Lumen1987

3 thoughts on “Eerste hypno-meet – Deel 3: De praktijk als hypnotee

  1. Alchemilla schreef:

    Bij deze dan: ik gebruikte de Elman-inductie (http://key-hypnosis.com/Hypnotic-Inductions/IN34-Dave-Elman-Induction.php). Tl;dr: voorpraatje, helpen ontspannen, testjes voor de ontspanning, verdiepen, testen verdieping, verder verdiepen met aftellen. Ik ging voor een vrij lange, rustige methode omdat ik me daar zelf beter bij voel en omdat ik dacht dat Lumen daarop beter zou reageren dan op een kortere, maar meer autoritaire inductie.

  2. merites schreef:

    En ik vind je goed in die inductie… ook ik heb die als fijn ervaren!

  3. […] ben ik dus inderdaad naar een hypnose meet gegaan, waar de ervaringen van terug te vinden zijn op Think about Kink. Toen had ik nieuwe vaardigheden opgedaan en gezien met vriendinnetje ook zich erg vermaakt met […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s