Going vanilla

Ik heb nu een paar vrienden binnen de BDSM scene die op een gegeven moment besloten hebben om de scene achter zich te laten en terug te gaan naar vanilla persoon. In de tijden waarbij ik het gevoel kreeg alsof BDSM een bron van frustraties is, is die gedachte mij wel eens in mijn hoofd gepasseerd. En toch ben ik er nog steeds. Waarom toch?

Vanilla dus... ;)

Vanilla, maar dan anders…

BDSM is toch wel een stukje van mijzelf, een verlengstuk van mijn seksualiteit. Ik zou misschien wel zonder kunnen, maar het liefst zou ik dat niet willen. Ik heb er vele leuke dingen in ervaren, en er zijn nog genoeg dingen binnen de scene die ik nog nooit gedaan heb maar wel graag zou willen. Voor een deel is het dus wel een bewuste keuze, dat ik aan BDSM wil doen. Het is spannend, geeft me veel energie en het is gewoon ronduit tof. Maar het is (zo ver ik weet dan) geen levensbehoefte van me. Vanilla, binnen een relatie, dat zeker wel!

Waarom zou je überhaupt de wondere mooie wereld van de BDSM achter willen laten? Tsja, jammer genoeg is die BDSM wereld niet altijd zo rooskleurig. Niet voor iedereen. Als je intens verliefd bent geweest met een erg foute Dom, dan heb je de lelijke kanten binnen de BDSM wereld gezien. Als je een paar jaar single binnen de scene hebt gezeten, terwijl vrienden om je heen ziels gelukkig zijn met hun partners, of de ene gave date na de andere hebben… Dan is de BDSM scene opeens niet zo tof meer. Of misschien ben je het gewoon spuug zat om als opgejaagd wild te voelen als je naar een BDSM feestje gaat?

Ik kan zelf uit ervaring spreken dat een lange tijd single zijn terwijl mensen om je heen wel gave spellen en relatie hebben, niet zo’n hip gevoel is. Dat is trouwens niet een probleem dat uitsluitend binnen de BDSM wereld voorkomt hoor. Een goede vriendin van mij had eens een behoorlijk persoonlijk stukje op fetlife gezet, over dat ze met heel veel twijfels over zichzelf had. Dat herken ik ook wel. Ik heb tijden gekend dat ik flink mezelf in twijfel heb genomen. Dat ik wel eens de meerwaarde van de BDSM scene in twijfel trok, gezien het ook veel frustraties gaf. Beetje alsof een vat onder steeds meer druk komt te staan, zonder dat de druk door iets weggenomen kan worden.

Maar goed, sommige vrienden van me hebben de transitie gemaakt. Sommige nog steeds vanilla, met misschien een splash kinky. 1 is weer terug gekomen want hij begon het uiteindelijk toch teveel te missen. Maar allemaal waren er wel gelukkiger op geworden. Misschien goed om te onthouden.

-Lumen1987

2 thoughts on “Going vanilla

  1. L schreef:

    Heb je de vrienden die de bdsm-wereld achter zich hebben gelaten wel eens gevraagd waarom ze dat gedaan hebben? Het lijkt zo namelijk alsof je heel veel assumpties maakt, zonder de daadwerkelijke redenen van mensen te weten.

  2. lumen1987 schreef:

    Ja, van de vrienden van mij die (tijdelijk) de BDSM scene verlaten hebben, weet ik de achterliggende redenen. Het klopt inderdaad dat uit het artikel voorvloeit dat ik veel zit te gissen, omdat ik slechts de redenen ken van die vrienden en niet alle beweegredenen van alle mensen die de scene achter zich hebben gelaten. Daarom ook ervoor gekozen om meer filosoferend te schrijven over de redenen waarom je eventueel de BDSM scene zou willen verlaten.

    Sommigen ervan staan ook daadwerkelijk in dit artikel trouwens, andere vond ik te persoonlijk (ookal blijft die persoon ananiem) om ‘zomaar’ te noemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s