Relatie-auw, relatie-wauw…

Het was nogal heftig toen mijn eerste D niet meer met mij kon en wilde spelen. Een vriendin van me liet zich ontvallen dat ik toch maar blij moest zijn dat ik nog zo’n leuke primaire partner over had. Ik was met stomheid geslagen; hoe was mijn verlies minder groot omdat er daarna nog iemand over was? Ik was nog steeds die relatie kwijt! Ik ben niet zo goed in dingen met mate doen, als ik iemand ‘erbij’ heb, dan krijgt die ook een groot stuk van mij in bruikleen. Als ik een boek of zoiets uitleen, heb ik dat meteen helemaal terug als ik het terugkrijg. Het duurt blijkbaar langer voordat dat stuk van mezelf weer helemaal heel en in mijn bezit is. Het moge duidelijk zijn, dat het nogal naar is in de tussengelegen periode met al die rondflapperende, kwetsbare stukjes zelf.

Nu heb ik dat dus weer, niet de tactloze vriendin maar wel een soortgelijke situatie en gevoel. En natuurlijk, het was leuk samen, de redenen waarom zijn goed, we kunnen nog door één deur heen, hij heeft het er ook moeilijk mee, het is net iets minder heftig dan de vorige keer. Ik heb nog een switchpartner, sporadische “it’s complicated” en een stuk constantere primaire vriend. Maar het blijft pijn doen. Dat valt niet even op te lossen, daar moet ik gewoon doorheen. Ik weet dat ik het kan, ik heb het eerder gedaan, maar ik weet nu ook dat er geen korte route is. Ik mag nog zo hard gaan vinden dat het nu wel genoeg is, maar als het ik het zo niet voel, dan ben ik gewoon nog niet klaar. Ik heb niet zo veel ervaring met dit soort dingen, iets met een langlopende relatie en tot voor kort niet al te veel secundaire partners. Maar het gaat wel lukken met mij, uiteindelijk. Tot die tijd mag ik af en toe best wel even treuren om wat ik niet meer heb, verdorie. En vooruit, dan is het wel fijn als je vriend je extra knuffels geeft en je switchpartner spontaan voorstelt om knuffels en ijs te komen brengen…

3 thoughts on “Relatie-auw, relatie-wauw…

  1. Alles en iedereen wat je kwijt raakt doet pijn – beetje jammer die reactie van die vriendin.
    Wél fijn om te lezen dat je ex-speelpartner en jij nog wel door 1 deur kunnen – dat scheelt een hoop. Je kunt het in elk geval met hem bespreken.
    *knuffel geeft en sterkte wenst*

  2. knuffelslet schreef:

    *knuffelt*

    En verder wat centraaloplaadpunt zegt 🙂

  3. lumen1987 schreef:

    Ik denk wat die vriendin mogelijk bedoelt, is dat niet iedereen de ‘luxe’ positie heeft om terug te kunnen vallen op iemand die van je houd en die je kan helpen met het omgaan van de pijn die je hebt. Ik denk er vaak ook net zo over hoor. Het is niet dat het afdoet aan de emotionele pijn waar je mee zit. Maar in vergelijking met iemand die na een relatiebreuk compleet single is, hebt je met poly-relaties toch wel een beetje de luxe dat je op iemand kan terug vallen en dat je (over het algemeen toch wel) iemand hebt die je zonder enig morren opvangt.

    Ik kan best wel eens zijn met die ‘tact-loze’ vriendin, in dat iemand best ‘blij’ mag zijn als diegene nog een of meerdere geliefdes of intieme partners heeft die je kunnen opvangen. Misschien een interessante analogie: uit jouw brandende flat moeten springen van 1 hoog. Het is een complete ravage dat jouw huis compleet affikt en je bent ontiegelijk veel verloren wat niet zomaar even weg gaat. Maar als je een vangnet hebt (de “zo’n leuke primaire partner”) scheelt het neerkomen van de sprong significant, in vergelijking met slechts de keiharde grond (de single). Het uiteindelijk probleem is er niet minder om geworden, maar iemand mag dan best zeggen dat je blij kan zijn dat je op z’n minst zacht ter aarde bent gekomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s