Willen kunnen

Ik kreeg gisteren de kans om een keer een vacuumbed uit te proberen. Ik had mezelf best wel gek gemaakt vantevoren; het idee van helemaal vast liggen en niets kunnen zien leek me helemaal het einde. Voor het gemak was ik maar even vergeten dat ik dingen over mijn hoofd en grote luchtdrukverschillen op mijn oren eigenlijk doodeng vind.

Dus ik kroop in de vijverfolie slaapzak en deed het adembuisje in mijn mond. De opening werd dichtgemaakt en de stofzuiger begon de lucht uit de zak te zuigen. Voorspelbaar genoeg schoot ik na een paar seconden totaal in de paniek. Geen probleem, want er werd prima op me gelet en ik was dus zo weer eruit getijgerd (vergeet elke gedachte aan elegant in of uit een vacuumbed komen).

Maar weet je wat het eerste was dat ik daarna deed? Ik zei ‘sorry’ tegen de bouwer/bediener. Het voelde echt als falen, als het verdoen van iemands tijd; geen rationele reactie eigenlijk. Ik ben nu minder dan een jaar actief bezig met BDSM; dat betekent dat ik nog aan het verkennen en uitproberen ben. Natuurlijk zit er dan best een keer iets tussen wat niks voor me is of wat ik nu nog niet aankan. Toch zie ik dat op een of andere manier toch snel als falen, vooral als anderen er wel iets mee kunnen.

Het gaat natuurlijk eigenlijk helemaal niet om die andere mensen. Er zijn ook genoeg mensen die spijkers door zich heen laten slaan, maar dat betekent niet dat ik dat allemaal moet willen en kunnen. Maar ook als ik mezelf ervan heb overtuigd dat ik iets kan en dat ik het leuk ga vinden, dan blijft er een kans dat het tegenvalt. Ik vind het moeilijk om dan lief tegen mezelf te zijn. Maar goed, ik ben wel nieuwsgierig en daar handel ik ook naar. Dus ik hoop dat ik wat vaker erin slaag om meer te leren over mijn grenzen in plaats van dat ik erin faal iets te doorstaan…

One thought on “Willen kunnen

  1. centraaloplaadpunt schreef:

    Veel dingen zijn eng. Voor de een iets meer dan voor de ander. En je kunt aan dingen wennen – wat eerst eng was is minder eng wanneer je er rustig / stapje voor stapje er naartoe werkt. Dit was een te grote stap – jammer, maar niet erg. Misschien eerst eens wennen aan dingen over je hoofd? Een gasmasker wat gewoon ‘open’ blijft bij je mond bijvoorbeeld?
    Anyway: je weet het al – ‘sorry’ was eigenlijk niet nodig geweest. Degene die je de kans bood het bed te testen zal vast vaker hebben meegemaakt dat mensen het niet zo gaaf vonden als van tevoren gedacht / gehoopt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s