Dreggen in vijftig tinten bagger, op zoek naar dat ene pareltje.

De sensatie van dit moment! Porno voor huisvrouwen! De portaal naar algemene acceptatie van bdsm!!! En… mijn grootste irritatiepunt op dit moment. Vijftig tinten grijs, van E. L. James.

Deze blog bevat spoilers. Sterker nog, andere posts van mij met 50 in de titel ook. Als je het boek zelf nog wilt lezen, is nu stoppen wel een goed idee. Dus kijk naar de lolcat en klik dan weg 😉

I lol’d

Dus. Vijftig tinten grijs. Ik vond er een blog over, die het boek zo ontzettend afzeek dat ik het wel moest gaan lezen. Serieus. Ik zag me er al bij zitten met popcorn. En Bryan weet niet of hij geïrriteerd of geamuseerd moet zijn door mijn frequente ‘Nee! Neeeee! AARGH!!!’-kreten terwijl ik het zit te lezen. Ik ben nu op bladzijde 176 (van de 525), en ik moet er iets over kwijt voor mijn hoofd explodeert met alle ergernissen. En toch… toch zitten er kleine juweeltjes in. Je moet er naar zoeken in een drab van rare woordspelingen, spijkerbroeken die drie keer achter elkaar worden uitgedaan (OMG! Ze draagt er drie over elkaar!) en een leeghoofdige hoofdpersoon.

En die hoofdpersoon. Mijn goth. Ik vind het echt ontzettend knap hoe de schrijfster geheel onbedoeld me een gruwelijke hekel heeft doen krijgen aan de hoofdpersoon. Het boek begint met een tenenkrommende passage waarin de hoofdpersoon Anasatisa Steele haar haar in het gareel probeert te krijgen (iets wat blijkbaar haar grootste obsessie in haar leven is, totdat ze meneer Grey tegen komt). Terwijl ze moppert over hoe die bitch van een beste vriendin het klaar speelt om griep te krijgen en haar op te zadelen met een moeilijk interview met rijke stinkert Sebastian Grey. Ze gaat er heen zonder zich te hebben voorbereid en zonder ook maar iets te weten over degene die ze gaat interviewen.

Daar gaat het al mis hè? Echt, hoe leeghoofdig moet je zijn om je te begeven naar een interview zonder je te hebben ingelezen?!? Maar dat is niet haar schuld, nee, haar doodzieke vriendin had haar beter moeten briefen. Nou, mevrouw, jouw vriendin had er beter aan gedaan een van haar collega’s van de universiteitskrant te vragen. Maar die waren vast ook ziek ofzo. Whatever.

Vervolgens komt onzeker, in haar ogen lelijk eendje in een kantoor waar alleen perfecte Barbies rondlopen, om vervolgens in het kantoor van de perfecte Ken te vallen. Het is allemaal ontzettend tenenkrommend.

Daarna stalkt hij haar. Hij duikt ineens op bij haar werk. En ondertussen is hij natuurlijk helemaal sexy en perfect. Hij heeft geweldig krullend haar, en zijn broek hangt altijd heel sexy op z’n heupen. Weet je wat voor mental image ik daarbij krijg? Hiervan:

Sexy hanging pants, yo!

In ieder geval, hij stalkt haar. Neemt haar mee voor koffie. Red haar van een ongetwijfeld gruwelijke dood als ze bijna wordt aangereden door een fietser. Een FIETSER!!! Het verbaast me dat de straten van Amsterdam niet bezaaid liggen met de lichamen van leeghoofdige toeristen… oh wacht, dat komt vast omdat AANRIJDINGEN MET EEN FIETS NIET DODELIJK ZIJN!!!! Maar het geeft de schrijfster weer een mooi moment om de meneer Grey de mysterieuze held te laten zijn.

Elke keer als ik aan het boek denk bekruipt me het gevoel dat de hoofdpersoon geen 21 kan zijn. Dat ze dat is gemaakt zodat het boek mocht worden uitgegeven in de States. Ze gedraagt zich in alle opzichten als een puber. De fascinatie met haar haar, het geblaat over haar allerbeste vriendin, haar seksuele leven… of liever gezegd, het gebrek aan seksueel leven. Meneer Grey is de allereerste man die haar hand vast pakt. Of die haar zoent. En later blijkt ook dat zij nog nooit van haar leven heeft gemasturbeerd. Dat terwijl ze een vriendin heeft die one-night-stands heeft bij de vleet. Je maakt mij niet wijs dat die nooit over seks hebben gepraat? Of dat zelfbevrediging ter sprake kwam?

Ik heb een kennis, die ik kan plaatsen in het profiel van mevrouw Steele. Een. Die zoende voor het eerst een jongen op haar 20ste. Ik heb geen contact meer met haar, dus ik zou niet weten of ze nog maagd is, maar damn, die was altijd wel bezig met ‘ik wil eigenlijk wel een vriendje’. Anastasia lijkt blijkbaar geheel oblivious van het feit dat er zoiets bestaat als seks of als verliefdheid of wat dan ook. De eerste keer dat ze ‘kriebels in haar buik krijgt’ als hij haar aanraakt, wijt ze dat aan statische electriciteit. What the bloody fuck?!?! Dat heet verliefdheid! Of lust!!! Je weet wel, datgene waar jouw vervloekte ‘innerlijke godin’ belachelijke dansjes bij loopt uit te voeren.

En dan zoiets, innerlijke godin. Aan de ene kant vind ik het fantastisch dat seksuele gevoelens worden verheven tot het niveau van een godin. Ik vind het tof dat seksuele gevoelens ervoor zorgen dat je jezelf ontplooit tot je ware kosmische identiteit. Maar waarom, in VREDESNAAM, gedraagt die godin zich als een op hol geslagen cheerleader die bij alles wat riekt naar seks ‘whoohoo, go for it!’ cheert?  Niet dat er iets mis is met ‘whoohoo, seks!’, maar het past niet bij het hele plaatje van ‘godin’. Dus flitst het elke keer als die twee woorden verschijnen door mijn hoofd: SLET! Het is je innerlijke SLET!”. Het geeft me de kriebels.

Het meest verbazingwekkende van het hele verhaal, waarbij Christian Anastasia stalkt is nog wel dat hij haar toefluistert ‘blijf bij mij uit de buurt’. Hallo?! Jij duikt overal op! Jij bent haar aan het stalken! Jij reageert jaloers op iedere mannelijke persoon in haar buurt.

En serieus, iedere mannelijke persoon in haar buurt blijkt ook gewoon een creep te zijn. Je hebt haar beste vriend José, die ontzettend is gefriendzoned en haar uiteindelijk in een dronken bui terwijl zij laplazerus is, aanrandt. En dan de zoon van haar baas (van de plaatselijke gamma) die ook maar probeert te versieren en haar omarmt alsof ze al vriendje en vriendinnetje zijn, terwijl ze dat niet wil.

Dus, there you have it. Een –schijnbaar- sexy multimiljardair, creepy friendzone guy en zoontje-van-de-baas. En elke keer als die in beeld komen, verandert sexy multimiljardair in een soort roofdier dat het liefst alle mannen die Ana ook maar aankijken, wil verscheuren. En hoe creepy is dat? Serieus, hoe ontzettend creepy is dat? Je hebt nu een ziekelijk jaloerse, controlerende stalker. Bravo! Dank je dat je dominanten zo neer zet, E.L. James! In het echte leven zouden toch ontzettend grote alarmbellen moeten afgaan? En dat moet doorgaan als zijnde ‘normale’ dominant? Fucking hell.

De eerste sexy scene is –verrassend genoeg- bijzonder sexy. Sowieso vind ik het hele ‘ik ben dominant’-geflirt best tof eigenlijk. Ware het niet dat hij het uit tegen een naïef maagdje en hij zich gedraagt als een sexual predatory stalker. Dat maakt het eng. En zorgt ervoor dat ik niet echt geniet van het boek. Desondanks, de eerste sexy scene is deze:

“Jezus, vergeet het papierwerk, gromt hij. Hij duikt op me af en duwt me tegen de liftwand. Voor ik het besef, houdt hij mijn twee handen in een greep boven mijn hoofd vast en duwt hij me tegen de muur met zijn heupen. Holy shit! Met zijn andere hand grijpt hij mijn paardenstaart vast en trekt hem naar beneden zodat mijn gezicht omhoogkijkt en voel ik zijn lippen op de mijne. Het is net niet pijnlijk. Ik kreun in zijn mond en geef zijn tong een opening. Hij maakt er gretig gebruik van en zijn tong verkent behendig mijn mond. (…) Hij brengt zijn hand omhoog om mijn kin vast te nemen en houdt me stevig op mijn plaats. Ik ben hulpeloos, mijn handen vastgeklemd, mijn gezicht in zijn handen en zijn heupen die me tegen de muur duwen. Zijn erectie drukt tegen mijn buik. O hemel… Hij wil me. Christian Grey, Griekse god, Wil mij en ik wil hem, hier… nu, in de lift. “

Behoorlijk sexy. Maar, zie je dat ik iets weg heb geknipt? Het complete citaat is dit:

Jezus, vergeet het papierwerk, gromt hij. Hij duikt op me af en duwt me tegen de liftwand. Voor ik het besef, houdt hij mijn twee handen in een greep boven mijn hoofd vast en duwt hij me tegen de muur met zijn heupen. Holy shit! Met zijn andere hand grijpt hij mijn paardenstaart vast en trekt hem naar beneden zodat mijn gezicht omhoogkijkt en voel ik zijn lippen op de mijne. Het is net niet pijnlijk. Ik kreun in zijn mond en geef zijn tong een opening. Hij maakt er gretig gebruik van en zijn tong verkent behendig mijn mond. Ik ben nog nooit op deze manier gekust. Mijn tong streelt de zijne en onze tongen voeren een soort trage, erotische dans uit die volledig om aanraking en gevoel draait, zinnenprikkelend. Hij brengt zijn hand omhoog om mijn kin vast te nemen en houdt me stevig op mijn plaats. Ik ben hulpeloos, mijn handen vastgeklemd, mijn gezicht in zijn handen en zijn heupen die me tegen de muur duwen. Zijn erectie drukt tegen mijn buik. O hemel… Hij wil me. Christian Grey, Griekse god, Wil mij en ik wil hem, hier… nu, in de lift.

En dat was zo dichtbij! Elke keer gebeurt er iets in het boek, en dan staat er iets totaal onsexy’s tussen. Zoals dat hele ‘trage erotische dans’ gedeelte. En dat is zo jammer! Het is het zo ontzettend net-niet! En dan nog het ‘o hemel’ en vage kreten die ze af en toe in gedachten uitkraamt. Zo dichtbij…

Wat me echt, echt, echt heeft doen uitroepen was de eerste daadwerkelijke seksscene. Die overigens plaatsvindt nadat meneer Grey erachter komt dat ze nog maagd is. Eerst ging hij zowat door het lint, met ‘omg ik liet je net mijn speelkamer zien en je bent nog MAAGD!!! IEP!’ en vervolgens, ‘nou, dat moeten we maar fixen. Als jij dat wilt tenminste’. Echt, te raar voor woorden dit allemaal.

Hoe dan ook, de eerste keer seks is op bladzijde 119. Bryan vloog van zijn stoel bij bladzijde 118. Toen riep ik: NEEE!!! NEEE!!!! HOE DURF JE!!!. Het citaat dat me dat deed uitroepen?

Hij schenkt me een verdorven grijns. Het effect daarvan gaat door mijn lichaam naar beneden, daarheen’.

Dat ding heet VAGINA!!! Of CLITORIS!!! Het heeft niks te maken met een ‘donker onontdekt plekje onder in mijn buik (blz 32) of ‘Dik en heet verlangen dat opwelt in je buik (blz 120)’ of ‘spieren in je diepste donkerste binnenste die zich samentrekken (blz 120)’. Echt, het is alsof seks tegelijkertijd ook iets is waar je nog steeds niet over mag praten, en dat schrijft zo lastig in een boek over seks!

En ze weet het wel, die E.L. James. Ergens anders noemt ze het rustig clitoris. Of vagina. Maar het is ook vaak ‘daar’. Inclusief letters cursief. AAARGH!!!

Daarnaast valt ze geregeld uit elkaar in duizend stukjes. Zo noemt ze dat als ze een orgasme heeft. Leuk, als je in plaatjes denkt. Elke keer spat ze dus in dat bed in duizenden stukjes uit elkaar. Doet me denken aan een Sprite reclame.

Mijn hoofd werkt raar, ik weet het. Ik denk te letterlijk vaak. Zo krijg ik ook hele nare visuals bij deze quote:

De muren en het plafond hebben een diepe bordeauxrode kleur, waardoor je je in deze grote kamer in een baarmoeder waant.

Riiiight.

Hoe dan ook, de twee hebben seks, zij valt in duizend stukjes als hij aan haar tepel zuigt en in de andere tepel knijpt. Daarna vallen ze tegelijkertijd in duizend stukjes als hij haar neukt. En later nog een keer als ze weer neuken. En daarna valt hij in duizend stukjes uit elkaar als zij ontdekt dat ze geen kokhalsreflex heeft en ze haar eigen ‘christian grey lollie’ heeft.

Het is zo perfect! Natuurlijk kom je sidderend klaar als je alleen maar aan je tepel gefrunnikt wordt. Natuurlijk kun je meteen deepthroaten. AAARGH!!!

En toch… toch is het ergens wel geil. Ik vind de dominante ondertoon fantastisch. Ik vind dat hij zegt ‘ik vrij niet, ik neuk… hard’ ontzettend geil. Hij is ergens wel een dominant van fantasieën. Een bepaald stuk uit het contract was voor mij ook wel reden genoeg om even te gaan stuiteren. Hij is streng. Hij is controleerderig. Hij weet precies wat hij doet. En… dan spreekt hij haar aan met schatje.

So close. Echt. Zo ontzettend dichtbij. Tussen alle rotzooi, de tenenkrommende interne dialogen van de hoofdpersoon, de stalkerigheid, de ondertoon dat er iets is met honger hebben geleden, dat alles, maar dan ook alles perfect is, dat een meid die voor het eerst dronken wilt worden nog niet is omgevallen na een halve fles champagne en 5 margarita’s… Allemaal troep. Bagger. Met hele kleine mooie stukjes. Heel klein.

Waar ik in het begin van het boek Christian Grey nog een irritante kwal vond, voel ik wel wat voor hem. Maar hij heeft geen dom gansje nodig die zijn dominantie maar raar en verwarrend vindt, en zoekt naar verklaringen voor zijn ‘verdorven behoeften’. Hij heeft een leuke, ervaren onderdanige nodig die hem zegt dat het hartstikke normaal is, er helemaal niks mis mee is, en zich vooral zo hard mogelijk door hem laat neuken.

Het is voor mij meer een verhaal aan het worden hoe een dominant met zijn dominante gevoelens worstelt. Zoals ook in the Secretary. Maar daar was geen ondertoon van ‘dit is raar’.

Jammer. Het is het net niet. Er zijn teveel tenenkrommende, ohmijngoth hoe heeft ze dit gepublished gekregen momenten. Het is gewoon bagger.

Ga ik het boek uitlezen? Ik weet het niet. Ik hou jullie op de hoogte!

2 thoughts on “Dreggen in vijftig tinten bagger, op zoek naar dat ene pareltje.

  1. lumen1987 schreef:

    Dubbelepunt Hoofdletter d.

    Leuk stukje, lijkt een beetje alsof je niet zo goed tegen het teasen kan. Elke keer net niet 😛

  2. centraaloplaadpunt schreef:

    ik ga het nog lezen, als het lukt. nu helemaal nieuwsgierig… ik denk dat ik het ook uit ga gillen, niet positief 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s