Spiegel-switch

Ik was een paar dagen geleden met Alchemilla in gesprek, en daar kwam een eigenschap van mij ter sprake: het spiegelen van de partner. Ik heb namelijk de neiging om de tegenpool te zijn van mijn partner. Als die zich nogal subbig opstelt, dan wordt ik snel dominant. En vice versa. Alchemilla schreef zelf ook al hierover in dit artikel, waarin ze aangeeft ook min of meer deze eigenschap te hebben. Nu weet ik niet of het een universele manier van reageren tussen switches is, of dat het gewoon puur toeval is. Dat laat ik aan de mensen met de statistieken over. Die heb ik namelijk niet.

Sub vs Dom - Spiegelen

Schattig subbetje of vernijnige Dom?

Ik kan me wel vinden in wat Alchemilla schrijft, over het schattigste subbetje zien en daar op triggeren en dominater worden. Net als dat als de ander een houding aanneemt alsof de wereld (of alleen ik) hen haar is. En ik ken de beroemde switch-gevecht-voor-Top waar je elkaar nare dingen aandoet of bepaalde dingen in elkaar oren fluistert of gewoon toeroept en dat uiteindelijk 1 van de personen uiteindelijk ingeeft aan de ander. Wat ik zelf wel merk van mezelf, is dat ik doorgaans niet lang twijfel tussen welke rol in aan ga nemen. Misschien ben ik gewoon erg makkelijk en kies ik voor de weg met de minste weerstand, en soms ben ik gewoon te koppig om überhaupt van houding te kunnen veranderen. Dat laatste vooral als ik heb ‘besloten’ dominant te zijn over de andere.

Maar ik vind het altijd wel een grappig gegeven. Ik dacht vroeger altijd dat het wel eens problemen kon geven, wanneer je beide in dezelfde ‘mode’ zit en beide graag willen spelen. Maakte ik me vaak druk over dat ik dan misschien de sfeer zou verpesten, omdat ik nu eenmaal af en toe wat koppig kan zijn. En ik maakte me druk dat zo’n situatie een mood-killer kan zijn en dat er dan maar niet gespeeld gaat worden en men er een beetje gefrustreerd bij is.
Dát is het stukje wat ik dus niet echt heb meegemaakt in de realiteit. Ik heb wel eens met switches gespeeld (met nadruk op “wel eens”) en de dingen waar ik me zo druk om maakte kwamen eigenlijk nooit naar boven. Eigenlijk heb ik het probleem ook nooit meegemaakt tussen mij en JT of in mijn vorige relaties.

Misschien komt dat omdat ik zulke dingen snel aanvoel en genoeg alternatieven weet naast spelen. Ik ben ook niet iemand die constant behoefte heeft aan spelen. Ik ben wel eens met een subbie wezen salsa dansen, omdat we daar uiteindelijk veel meer zin in hadden (en uiteindelijk kwam de wens om te spelen daarna weer naar boven), om maar even een concrete anekdote te geven.

Enkel, ik vraag me wel af hoe dat voor mij zou gaan in een langdurige spel-relatie met een andere switch. Ik ben iemand die mezelf als 50-50 switch omschrijf en ik vind beide aspecten van BDSM erg leuk. Nu heb ik niet echt veel met mijn subkant kunnen doen, wat er uiteindelijk voor heeft gezorgd dat dat stukje diep in mezelf had weggestopt. Maar als ik wel de gelegenheid zou hebben gehad om regelmatig te subben, weet ik niet precies hoe het voor mij zou lopen als ik voor 80% zou Dommen en 20% subben. Ik kan me nog wel herinneren van ‘vroegâh’ dat als ik had gesubt, mijn need om te Dommen significant toenam. En had ik ge-D’t, je raad het al: kreeg ik significant meer zin om te gaan subben.

Balans

It’s about balance!

Uiteindelijk, draait het erom dat ik waarschijnlijk toch die 1:1 verhouding zou willen bereiken in de ideale wereld. Nu kan ik uit ervaring zeggen dat ik kan leven met 100% D : 0% sub (hell, ik heb zelf periodes gehad dat ik serieus erover nadacht om het hele sub-gebeuren te laten vallen, gezien het in die periodes soms ongelooflijk veel frustraties kon opleveren). Maar ik ben gewoon té nieuwsgierig naar dingen in het leven. Te ‘eager’ voor nieuwe ervaringen. Ontdekken dit nu eenmaal in mijn genen. Maar ook veelzijdigheid is een karaktereigenschap van mezelf. Ik ben liever een de ‘jack of all trades and master of none’ dan dat ik slechts goed ben in een select aantal dingen. Ik mag dan ook perfectionistisch aangelegd zijn en streven naar het beste in mij (interessante combinatie, niet waar?), uiteindelijk ontwikkel ik liever in de breedte dan in de hoogte. Maar daar komt wel bij dat het in een juiste balans zit. Ik wil niet te snel in de breedte ontwikkelen. Ik heb bijvoorbeeld helemaal niets met stijldansen, omdat het ontiegelijk snel in de breedte schiet en je allemaal beginner stukjes laat leren van allerlei dansen. Fuck it, dat wil ik niet! Ik wil ook niet puur en alleen 1 dans doen, want dan mis ik voor mij het gevoel van kruisbestuiving en krijg ik het gevoel van specialiseren. Dat laatste is voor mij zeker geen positief iets. Doe mij maar liever 2 of 3 dansen en dat ik die in de diepte doorwerk tot ik het gevoel heb dat ik die bijzonder goed onder de knie heb. En dan is het tijd om het repertoire uit te breiden en daar een balans in te houden.

En ik denk dat voor mij daar mijn spiegelgedrag vandaan komt. En eigenschap om een evenwichtig balans voor mezelf weten te vinden, zonder veel gedoe.

-lumen1987

One thought on “Spiegel-switch

  1. […] maar daarnaast ook als iemand die doorgaans de bui van mijn partner spiegelt (lees meer hierover hier). Als zij subbig is, schuif ik naar dominant op. En als zij juist zich dominant opstelt naar mij, […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s