Terug van weggeweest: sub-gestuiter

Vandaag heb ik besloten om te gaan schrijven over iets waar ik een beetje een soort haat-liefde relatie voor heb. Want aan de ene kant is het een leuk iets, maar aan de andere kant kan ik er soms ook goed gestoord van raken. Ik denk dat er genoeg mensen zijn die her en der verspreid zitten in het haat – liefde spectrum als het gaat om sub-gestuiter.

De leuke kanten van dat sub-gestuiter, voor mij dan, is dat je fantasie de meeste leukste scenario’s kan bedenken waarin ik het letterlijke lijdende voorwerp ben. Iets wat voor mij doorgaans ook weer toe te passen is op JT. Het voelt heerlijk spannend aan; Ik voel er me een stukje levendiger door. Ik krijg een beetje een andere blik op dingen. Ik merk dat ik intern wat anders reageer wanneer ik touw zie, of wanneer ik eens door mijn verzameling speeltjes heen scharrel. Ik merk dat ik vaker foto’s op Fetlife ga bekijken, misschien om mijn fantasieën van extra brandstof te voorzien. Al met al raak ik erdoor net wat meer bezit met BDSM in mijn hoofd.

De mindere kanten van sub-gestuiter, is wanneer je er niets mee kan doen. Dan voelt het net als jeuk op een plek waar je eigenlijk nèt niet bij kan. Alsof een mug je gebeten (Ja, gebeten. Laatst gelezen in een artikel dat ‘onze’ muggen bijten, en niet prikken.) heeft op je rug waar je net niet lenig genoeg bent om zelfs de aanzet van die jeukende muggenbult te kunnen krabben. Dat je wel het gebied eromheen kan krabben en dat het dan mogelijk voor tijdelijk verlichting zorgt. Maar uiteindelijk komt het dan weer terug. En dat maakt me dan nog wel eens een beetje gestoord en bijzonder gefrustreerd. Ik weet nog heel goed dat ik om die redenen een ongelooflijke pokkehekel begon te krijgen aan het sub-gestuiter. Het is allemaal leuk en aardig, maar als je lang genoeg met die verlangens zit en ze niet kwijt kan, dan is dat niet zo hip.

Loesje - Stuiterbal

Stuiteren volgens Loesje

Ik word nu weer herinnerd aan wat een behoorlijk aantal subjes en BDSM-ers in de kast of BDSM-ers die voor een lange tijd zonder partner moeten doorstaan. Ik hoor wel eens uitspraken van mensen in mijn vriendenkring binnen de scene. in de trant van: “Agh, het valt wel mee. Je komt heus wel een leuke partner tegen, maak je maar geen zorgen.”. Nou, dat vast vies tegen met je “het valt wel mee”. Mogelijk ben je vergeten hoe ongelooflijk frustrerend het kan zijn als je vrienden om je heen allemaal leuke spellen hebben en terwijl je zelf dat ook graag zou willen. Het gevoel dat je over jezelf gaat twijfelen als die periode maar lang genoeg gaat duren, je gaat afvragen of er is mis met je is. Of je gebrekkig bent in goede communicatie, je houding misschien mensen compleet niet aan staat, of je wel aantrekkelijk bent, en ga zo maar verder. Een goede vriendin van mij heeft zo’n periode en het is een ongelooflijk kut-gevoel wanneer je jezelf ermee confronteert.
Het is trouwens niet een fenomeen binnen de BDSM scene. Het komt in de vanilla wereld naar mijn mening net zo intens voor.

Ik heb dit ook meegemaakt. Stukjes ervan kan je zelfs nog in de archieven van Think about Kink terug vinden als je goed zoekt. Misschien niet de meest elegante oplossing, maar wat ik toentertijd heb gedaan, is het heel diep in mezelf wegstoppen en begraven onder een hoop andere prioriteiten in het leven. Een echte oplossing zou ik het ook niet willen noemen, want ik heb het probleem enkel buiten het zicht gezet zodat ik er niet meer zo frequent door wordt getergd. Maar ik vind dat een ongelooflijke vervelend iets om te doen, omdat het probleem waar je dan mee zit kan gaan etteren en met de tijd erger kan gaan worden. Maar iets anders kon ik zo’n anderhalf jaar niet bedenken.

Nou vraag je je misschien af, waarom ik er weer zo’n last van heb. De reden is dat ik een afspraakje heb staan om weer eens te gaan spelen als subje. En als ik eerlijk ben, vind ik her ongelooflijk spannend. De laatste keer dat ik heb gesubt of gebottomed, is meer dan 2 jaar geleden. Dat is lang. Heel erg lang. Ik voel me net een newbie als het om subben gaat. In vergelijking met mijn ervaring als D, stelt mijn persoonlijke ervaringen met subben echt niets voor. Ik heb dan wel een goed beeld van waar op dit moment mijn grenzen liggen, maar vraag me alsjeblieft niet wat mijn subtriggers zijn. Ik heb namelijk geen flauw idee. Vraag me niet hoe ik als sub zal zijn, want ik heb enkel theorie gebaseerd op zelf-kennis en de paar keer spelen van meer dan 2 jaar geleden. Joost mag weten of ik dan nog steeds op dezelfde manier reageer als ik geaaid of geslagen wordt. Of ik nog steeds schattige piep-geluidjes maak als ik gestreeld wordt of een kus op mijn voorhoofd heb verdient.

Ik weet welke dingen mij in mijn hoofd me opwinden als sub en als persoon, maar dat zegt niet over de werkelijkheid. Om maar even een leuk voorbeeld te geven: ik dacht een erg lange tijd terug dat ik floggers ongelooflijk lekker zou gaan vinden. Dat de impact, het geluid en de setting me niets anders zouden laten doen dan kreunen van plezier. Guess what? Ik vind flogger blijkbaar kut. Ik vind ze maar naar pijn doen. Ik had die ervaring compleet buiten proporties over-geromantiseerd. Die dingen doen fucking pijn! Geef mij maar liever de cane-slagen dan die nare klappen van dat ding. Er zijn denk ik veel dingen die ik liever qua pijn spel zou willen dan geflogged worden.

Waarschuwing: Eigen graf graven

Iets waar subjes er goed in zijn, niet waar?

Misschien graaf ik mijn eigen graf door dit soort dingen te gaan zeggen terwijl ik dat afspraakje in het verschiet heb staan, but I’ll take that one for the team. Daarnaast, ik dacht dat subjes zowiezo de goede eigenschap hadden van hun eigen graf graven? Anyhow, momenteel ervaar ik weer even de positieve momenten van sub-gestuiter. Maar ik heb er nu een extra nadeel van het gestuiter gevonden: Wat ga ik zeggen als zij me gaat vragen waar ik naar verlang? Klopt het eigenlijk wel wat ik zeg? Wil ik het eigenlijk wel zo openlijk tegen haar zeggen? Wat te doen als het uit me geforceerd gaat raken? Het is helemaal niet altijd zo slim, voor mijn gevoel, om hier open in te zijn. Maar ook weer wel. AAAAARGH! HELP!

-Lumen1987

One thought on “Terug van weggeweest: sub-gestuiter

  1. […] jullie uit een vorig bericht hebben kunnen lezen, stond er een spel voor mij als sub zijnde in het verschiet. Nu zijn we weer […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s