Over Mr Happyface, humor, rood licht, mijn shop-addiction, het grote ‘praten’ en mijn grote ontdekking afgelopen weekend.

Ok. That’s it. Ik heb geen inspiratie. En vaak zal dat toegeven al een enorme last van mijn schouders af laten vallen en zal ik met slap geouwehoer deze pagina vol krijgen. Dus, verwacht geen uitgebreide ontzettend doordachte post, dit ben ik die naast je zit met een goed glas mede en begint te reutelen over bdsm. En seks. En misschien nog andere dingen. Who knows.

Dus, hoi, welkom, schenk wat te drinken voor jezelf in. Dan vertel ik eerst over mijn grote vriend, mr Happyface. Had ik niet ergens een keer een foto beloofd? Ok, hier komt ie!

Ik ben zo happy met mr Happyface!

En wat is er nou beter dan een Mr Happyface?

twee keer mr happyface!
(I’ve got my eye on you :-P)

Is dat nou mijn favoriete speeltje? Nee. Maar hij gaat gegarandeerd mee. Omdat ik dan á la ‘Here’s Johny!’ ‘Here’s mr Happyface!’ kan grijnzen. En dat Bryan dan ‘oh nee, niet mr Happyface.’ kan kreunen. Of smeken. Of zuchten. Het is leuk. En wat het leukste is, hij werkt! En nu vraag je je misschien af, ben ik gek genoeg om dat te bewijzen? Het antwoord…. *drumroll* …. nee. Dat moeten jullie maar van me aannemen.

Mr Happyface is een promotieproduct van knorr. Ik heb ze ooit gezien nog voor ik dacht in termen ‘kan ik dit perverteren?’ en helaas, anders had ik er nu drie gehad. Maar ik heb ook maar twee handen, dus twee is genoeg.

Ik hou van een beetje humor en meligheid in een spel. Bijdehandte opmerkingen? Ik hoor ze graag, zowel als sub als als dom. Een voorbeeld? Hmm… okay. Ik had Bryan in een club vastgezet, in niets anders dan zijn jockstrap, en zei poeslief ‘je gelooft nooit hoeveel mensen je nu staan te bekijken.’. Zijn antwoord: ‘Jawel meesteres, er hangt een spiegel achter u.’. Ik me omdraaien, en ik hoor zijn gegniffel al. Geen spiegel! Ik lag dubbel. En mepte hem in zijn gezicht. Zij al schaterend dat hij een smeerlap was. En mepte hem nog een keer met de kreet ‘oh, dat ik daarin trapte!’. Het zag er vast heel erg leuk uit voor de omstanders. Of ze begrepen er geen fuck van. Waarschijnlijk het laatste.

Trouwens, waar ik echt een enorme hekel aan heb is rood licht in een speelruimte. Ja, ik ben zo’n bdsm-er die wel houdt van zwart en rood en donker, maar for fucks sake, ik wil graag kunnen kijken wat het resultaat is van mijn werk! Hoe zie ik Bryan’s goddelijke kadetten rood kleuren als er al een rode lamp op staat? Ja, tuurlijk, hij kreunt, en zijn huid wordt warm en wat dikker uiteindelijk, maar ik wil het ook willen zien! Ik wil al mijn zintuigen onderdompelen in de totale awesomeness van mijn dominantie en de vruchten die het afwerpt. Ik wil kunnen krassen en rode streepjes zien ontstaan, en er niet pas bij thuiskomst achter komen dat ik misschien toch wat enthousiast was. Ik snap dat rood licht veel doet voor het lichaam, je ziet ook minder pukkeltjes en oneffenheden. Maar ik hoef ook geen tlbuis, gewoon warm geel/oranje is ook goed. Ik wil gewoon kunnen zien, en niet door dat rode licht geblinddoekt worden voor het resultaat.

Mijn bdsm-collectie bestaat inmiddels uit een shitload aan spullen. Sommige mensen kopen schoenen of games, ik hou van het shoppen naar nieuw martelmateriaal. Een vriendin van me zei ooit ‘al die zwepen?! Wat moet je ermee, een zweep is een zweep, toch?’. Nee! De ene zweep is niet de andere. Ik heb er van suède, ik heb van leer, van rubber. Veel strengen, weinig strengen, gevlochten strengen, met knoopjes in de uiteinden, eentje gemaakt van leren prikkeldraad (en dan zonder die strookjes suède ertussen). Ik heb floggers, singletails, een quirt, plakken van leer, rubber, houten spatels, plastic spatels, paardrijzwepen, canes, volgens mij wel tien verschillende tepelklemmen, vanalles! En nog komt het vaak voor dat ik dat ene zoek wat we net niet hebben. Zo van ‘die heeft wel sting, maar toch net te veel. En die heeft weer te weinig.’.
Het scheelt wel dat Bryan en ik samen switchen, en dat bepaalde zwepen meer door hem op mij worden gebruikt dan dat ik ze op hem gebruik. Hij houdt van pijn, en van sting. Ik hou niet zo van pijn, en van dof.

Dat verschil is wel lastig soms. Het grootste verschil zit hem denk ik in onze stijl. Ik hou van praten tijdens het domineren, uitgebreid vertellen wat ik ga doen en baden in de angst  en anticipatie die dat genereert. Bryan praat nauwelijks. Dat is op zich niet erg, hij heeft andere manieren om duidelijk te maken wat hij wil. Het werkte ooit heel goed op me. Ik hield van de angst die kon ontstaan omdat hij nog wel eens uit het niets ineens heel fel kon worden.
Dat veranderde. Ik weet niet precies hoe het komt. Er zijn een paar keer dingen mis gegaan. Ik ben wat slechter in mijn vel gaan zitten. Ik ben minder goed geworden in hem te lezen. Misschien al die dingen en dan nog wat dingen waarvan ik het bestaan niet weet. Vind ik niet zo erg, maar het is wel lastig dat ik nu graag wil dat hij tegen me praat en voorspelbaar is. Dat hij het aankondigt dat hij me heel hard gaat slaan omdat hij daar zin in heeft. Dat hij heel duidelijk laat merken dat hij het naar zijn zin heeft. Dat is wat mijn onderdanigheid triggert. Zien dat hij helemaal in zijn element is, zorgt ervoor dat ik die pijn kan doorstaan, want voor mezelf doe ik het niet echt. Maar afgelopen vrijdag was hij me aan het slaan, me zodanig neergelegd dat ik zijn gezicht niet kon zien, en hij sloeg. Ik voelde me zo’n ontzettende lap vlees, ik voelde helemaal niks vanuit hem. En ik had spontaan geen zin meer. Het deed zeer, ik kon niet aan de pijn wennen, ik kreeg ruimte in mijn hoofd om na te denken.

Uiteindelijk bespreek ik dat met hem, en komt het ook weer goed. En Bryan kan echt wat met onze gesprekken, dus dat is echt tof. Dat is wel een ding wat ik fijn vind aan wat bdsm gedaan heeft in onze relatie: we zijn meer gaan praten over wat we fijn en minder fijn vinden. En langzaam kunnen we dat steeds beter.

Oh, en in het kader van too much information: ik was vergeten hoe lekker ik anale seks ook weer vond. Het was een beetje stom, want het begon als zijnde ‘ja, nou, je hebt ‘m er al twee keer per ongeluk in willen stoppen, stop ‘m er nu maar helemaal in, hij’s toch al vies’. Je kent het misschien wel. Echt, ik snap niet hoe dat in porno altijd meteen goed gaat. Maar volgens mij knippen ze het hele ‘nee, dat is het verkeerde gat!’ er gewoon uit. Het is nep tenslotte. Of misschien gaat het beter met oefening. Geen slecht excuus om meer seks te hebben ;-). Maar damn, ik was het vergeten! Hoe kon ik?! Maar wel een erg leuke herontdekking. Whoohoo!

En dat lijkt me een leuke opmerkin om mee te stoppen. Nog een huishoudelijke mededeling: Morgen ga ik zes dagen naar een festival, vlakbij Berlijn. Er is een dagje over om naar Berlijn (lees: peitschenhandel!) te gaan (yay!), en ik hoop dat er niet teveel aan mijn handen blijft kleven daar. Volgende week maandag ben ik terug. Dan heb ik een dag om even uit te rusten, de was te doen en aan nieuwe inpakstress te beginnen, en die woensdag ga ik voor twee weken naar Slovenië. Geen idee of dat land een bdsm-scene heeft, en ik denk ook niet dat we er aan toe komen om dat uit te zoeken.
Hoe dan ook, ik ga proberen om er die ene dinsdag dat ik thuis ben, een post te schrijven. En ik denk dat ik daarin wat schrijf over mijn ervaringen in de bdsm-scene in Duitsland, voor zover ik daaraan gesnuffeld heb. Als je daar specifieke dingen over wilt weten, gooi ze in mijn comments of stuur ze naar crownless-at-live-punt-nl. Zal ik in de tussentijd er zelf een beetje over nadenken :-).

Geniet van het mooie weer!

ps: Vooruit, omdat jullie het zijn:

Hoe langer je ernaar kijkt, des te maniakaler zijn lach.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s