Een coup plegen

Vandaag is er me wel iets typisch overkomen. Iets wat mogelijk andere mensen die een enigszins dominante persoonlijkheid hebben of leiding gevende vaardigheden hebben herkennen. Ik heb vandaag, onbewust, een coup gepleegd op de dagelijkse bespreking op mijn werk. Het ging zo natuurlijk en snel, dat als ik eraan terug denk niet snap dat het zó makkelijk ging.

Vote El Presedente

Niet helemaal dit werk, ging wel wat subtieler

Op mijn werk hebben we een dagelijkse bespreking, waarbij iedereen even kort kan vertellen wat hij/zij gisteren heeft gedaan en van plan is vandaag te gaan doen. Je kan er problemen bespreken die je tegen het lijf bent gelopen of vragen stellen over een kwestie die je niet duidelijk is, etc. Het doel is vooral om communicatie tussen werkgroepen te verbeteren en dat iedereen een idee heeft wat andere mensen aan het doen zijn.

Gezien we met een redelijk grote groep zijn, is het belangrijk om de gespreksronde kort en krachtig te houden. Er is doorgaans iemand die mensen het woord geeft en zorgt dat gesprekken die uitlopen in discussies buiten de bespreken om afgehandeld gaan worden zodat de mensen die er niet direct bij betrokken worden meteen na de bespreking aan het werk kunnen. Doorgaans is deze persoon de project leider/leidster, maar deze was er vandaag niet. In plaats daarvan had een van de ‘serniore’ werkkrachten, laten we hem/haar A noemen, zelf maar de rol op zich genomen om vandaag de bespreking in goede baan te leiden.

Tot nu toe niet veel bijzonders zou je denken. Maar heb je wel eens in een groep gezeten en gewoon het gevoel gehad dat die compleet leiderloos was? Zo’n gevoel van dat er een leegte in de groep is, en mensen gewoon wachten tot iemand in de bres springt om dat gat te vullen. Het gevoel gehad dat mensen echt staan te wachten op iemand die leiderschap over de groep neemt? Nou, dat gevoel had ik dus ongelooflijk sterk vandaag. Het leek we alsof de groep in een soort onbewuste ‘groupmind’ stil uitriep voor iemand om hen te leiden. En dat de groep zich eigenlijk als een geheel niet prettig voelde met aan het stuur.

Zonder er eigenlijk bij na te denken, heb ik gewoon de leiderschap van overgenomen. Het was niets anders dan dat ik naar klein stukje naar voren stapte en de mensen aangaf dat we gingen beginnen, om vervolgens het woord aan te geven. Je zou bijna kunnen zeggen dat ik met dat gebaar mijn bitch had gemaakt, A had overruled en van diens troon afgeworpen en zelf plaats te nemen. Het frappante was dat de groep ook meteen dat moment stil werd en de focus centraal raakte, wat daarvoor nog niet bevestigd was en mensen onderling dingen aan het bespreken was terwijl probeerde de aandacht te krijgen.

Weet je wat voor mij zo raar was aan de situatie? Waar als senoir die al een aantal jaar binnen het bedrijf actief is, ik als “new guy” net 2 maandjes binnen het team ben en mensen in dat team blijkbaar vertrouwen hebben in mijn begeleidende vaardigheden (en geloof me, ik heb totaal geen positie binnen het bedrijf waar ook maar enige vorm van leiderschap bij komt kijken!). Misschien was het een toevalstreffer dat ik nét op het juiste tijdstip de juiste woorden zei, misschien voelt de groep zich niet fijn bij de manier van leiding geven van en zouden ze iedereen accepteren die hopelijk op een andere manier te werk gaat dan … ik weet het niet. Het enige wat ik weet is dat binnen no-time ik het gevoel kreeg dat de groep mij op dat moment als de groepsleider had geaccepteerd voor de bespreking en we meteen aan een goede start maakte.

Achteraf ben ik helemaal niet eens trots op deze gebeurtenis. Voor mij voelt het een beetje als een stomp onder de riem. Alsof ik graag wilde bewijzen dat ookal heb ik een gebrek in ervaring en status, ik toch de leiderschap over de groep kan hebben en deze zelfs met gemak kan afpakken van iemand anders. Haantjes gedrag maybe? Ik hoop van niet, want ik had niet gedacht dat ik zo’n iemand zou zijn of dat ik dat in mij zou hebben. Ik heb namelijk een pokkehekel aan haantjes gedrag. Echt een complete spuughekel!

Haantjes gedrag

“Kijk mij dan!”
Fuck dat, moet ik niets van hebben!

Nu vraag ik me wel eens af, of andere D’s dit zelfde ook wel eens ervaren? Juist vaak of niet? Of ze dan ook streven naar de macht binnen een groep of rustig mensen voor hun eigen karretje spannen. Als ikzelf eens goed terug blik, ben ik zeker iemand die een gat in een leiding gevende rol op ga vullen tot iemand anders deze van mij wil over nemen. Ik ben niet iemand die streeft om de baas te zijn. Maar ik twijfel geen moment wanneer er leiderschap binnen de groep nodig is. Ik ben niet iemand die mensen voor mijn eigen karretje span, ik ben eerder iemand die zelf de dingen probeert te regelen. Maar ik doe absoluut niet moeilijk over de leiding over te dragen naar iemand anders.
Vandaag was dit in ieder geval een  opvallende gebeurtenis.

-Lumen1987

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s