Relaties – Deel 2: Polyamorie

Nu zijn er bijzonder veel relatiesoorten in de wereld. Ikzelf heb een aanleg voor polyamorie, maar ik kies ervoor om slechts 1 persoon als mijn geliefde te noemen. Waarom beschouw ik mezelf polyamoreus en toch verlang ik naar 1 enkele partner? Dat vertel ik je in deel twee. Einde deel 1

Laat ik even duidelijk zijn met wat ik precies met “mijn geliefde” bedoel. Ik bedoel daar een vanilla geliefde mee. Ik heb enkel behoefte aan 1 vanilla partner, maar dat betekent niet dat ik niet van meerdere mensen tegelijkertijd kan houden. Ik houd zielsveel van JT, maar dat houdt niet in dat ik enkel van haar zou kunnen of willen houden. Als ik een geschikte switch of D-meid zou weten leren kennen waarbij het ongelooflijk klikt, zou daar ook zeker een soort “houden van” bij komen kijken.

Er zijn verschillende redenen waardoor ik niet helemaal positief over polyamorie ben. Het komt doordat ik polyamorie een lastig en ingewikkeld concept vind in de praktijk. Mensen hebben doorgaans geen oneindig hoeveelheid vrije tijd, dus hoe je je tijd indeelt speelt een grote rol. En dit lijkt me nog veel meer een probleem als je full-time werkt en niet helemaal dicht bij elkaar woont. Mensen zijn doorgaans jaloers, in welke vorm en gradatie dan ook (ook al zeggen ze vaak van niet, want openmindedness enzo). En dit levert extra complexiteit binnen de relaties. Polyamorie vereist veel goede communicatie onderling.

Als je bedenkt dat één enkele relatie als enige vorm van complexiteit heeft, dan is de complexiteit van een polyamoreuze relatie set met 2 partners complexer dan gewoon de som van de twee. Want naast de individuele complexiteit van de realties , zijn er nog een kruisinvloeden naar de andere relaties. Dit kan in de vorm van jaloezie, in de vorm van afspraken onderling, of gestelde grenzen en limieten. Ook dit beschouw ik niet als een positief iets.

Maar de meest toonvormende voor mij om een negatieve associatie met polyamorie te hebben, is dat ik ongelooflijk vaak hoor dat polyamorie relatie brak vanwege het feit dat er meerder partner tegelijkertijd bij kwamen kijken. Dat er niet genoeg tijd besteed was aan een partner. Dat jaloezie de kop op stak. Dat men uiteindelijk toch niet helemaal aan de gemaakte afspraken hield, richting een van de andere partners. Dat het ‘verzamelen’ van nieuwe partners maar door bleef gaan.

Het is jammer dat ik maar zo weinig succesverhalen over polyamorie te horen krijg van de mensen die ik ken in de BDSM scene. Want je zou denken dat polyamorie juist een heel mooi concept zou moeten zijn! Waarom zou je enkel van 1 persoon kunnen houden? Ik heb die eigenschap niet. Als liefde voor een persoon net een taart is, dan betekent dat niet dat ik die taart zou moeten verdelen over meerdere personen (en die dus elke minder van die super lekkere taart krijgen). Dat betekent dat ik voor iedereen die ik het waard vind een nieuwe taart maak en daar alle liefde en inzet in stop om daar een fatastisch geheel van te maken!

Ik ben minder negatief over de ‘polyamorie light’: open relaties. Hier komt vaak minder intense gevoelens bij kijken, maar eerder een soort hedonistische kijk op het leven. Misschien komt het voort uit bindingsangst, of misschien uit de pessimisme dat langdurige relatie gedoemd zijn om te mislukken. Of misschien dat mensen enkel geïnteresseerd zijn in de ‘New Relationship Energy’, de spanning wanneer mensen net bij elkaar zijn. En als dit wegebt, is het over met de relatie. Ookal is er hier vaak nog meer sprake van partners die komen en gaan, mensen lijken er vaak zelf veel tevredener over te zijn. Ik denk dat het ook een stuk minder complexe relatie-vorm is, gezien de grenzen doorgaans erg duidelijk zijn en de intenties vaak ook. Men is vaak bewust van het tijdelijke karakter van veel partners in een open relatie en hebben daar doorgaans vrede mee.

Ik zie ook wel voordelen in polyamoreuze en open relaties. Het kan ook frustraties ontnemen die je zou kunnen hebben, die door een vermeend gebrek zijn ontstaan. Denk aan iemand die totaal geen seksdrive heeft terwijl de andere een gigantisch libido heeft. Denk aan dat je nieuwe dingen van nieuwe mensen kan leren en dit ook in je andere relaties kan meenemen. Hierdoor verminderd sleur omdat er toch steeds wat nieuwe dingen naar boven komen. De relaties geven andere mogelijkheden, die zeker voor BDSMers erg interessant kunnen zijn. En waarom ik dit zo zie, dat komt ter sprake in deel 3!

-Lumen1987

7 thoughts on “Relaties – Deel 2: Polyamorie

  1. M. schreef:

    Wist je trouwens dat ik ook enorm vaak hoor dat monogame relaties zijn afgebroken!

    • lumen1987 schreef:

      Tuurlijk, dat is ook wel zo. Maar naar de verhalen in mijn omgeving zijn 7/10 oorzaken dat een van de partnerschappen binnen een poly-relatie kapot gaat, te maken heeft met het feit dat er een poly-relatie constructie is. Misschien betekent dat gewoon dat zij niet echt geschikt zijn om een poly-relatie aan te gaan, daar zal ik mogelijk nooit achter komen.

      • M. schreef:

        Ik wil er gewoon maar mee zeggen dat volgensmij een poly-relatie helemaal niet zoveel moeilijker is. Communiceren moet je sowieso, mono of poly. En ik denk ook dat er relaties zijn die afbreken om dat een van de twee meer vrijheid wilde, alleen dat zegt men niet zo snel. Heb jij zelf ooit meerdere relaties gehad? Want ik ervaar het niet veel anders dan gewoon, twee mono relaties. 1+1=2

      • lumen1987 schreef:

        Nee, ik heb nooit meerdere relaties in parallel met elkaar gehad. En misschien heb je inderdaad gelijk en is het werkelijkwaar niet zoveel complexer dan een enkele conventionele relatie. Maar hoe ik het op dit moment bekijk, zie ik zelf niet snel een mogelijkheid waarin ik meerdere relaties zou kunnen onderhouden, met name als ik kijk naar het tijdsaspect. Voor mij gaat er vaak veel tijd in een relatie zitten (en dat is ook een goed iets!), maar ik heb maar een bepaalde hoeveelheid tijd ook werkelijk beschikbaar. Ik heb nu een relatie waar er toch wel enige fysieke afstand tussen mij en JT is. Hierdoor zien we elkaar als het kan elk weekend en dan zijn we ook het gehele weekend samen. In de praktijk is het eerder om het weekend, wat ik op zich nog best aangenaam vind omdat ik dan nog wat tijd heb voor mezelf in een weekend en makkelijk met vrienden kan afspreken of naar een salsa feest kan gaan (waar JT soms compleet geen interesse naar heeft). Ik ervaar mijn weekenden dan vaak ook al als bezet. Dan blijven er enkel de doordeweekse avonden over, die lastig om beschikbaar te hebben als iemand met full-time baan, tenzij de andere ook a) een full-time baan heeft en b) in de buurt zou wonen. En dát maakt het voor mij nog wel eens complex.

        Maar misschien valt het allemaal wel mee. Ik heb er gewoon een wat negatief beeld van, omdat de mensen in mijn omgeving er nu niet echt een heel mooi iets van hebben kunnen laten zien naar mijn gevoel. Als er meer mensen in mijn vrienden/kenniskring succesvolle polyrelaties zouden hebben, dat ik het dan ook veel positiever en mogelijk minder complex ervaar.

  2. knuffelslet schreef:

    Tja, wat is een succesvolle relatie? Ik ervaar sowieso een tekort aan goede voorbeelden daarvan die blijvend zijn, poly of mono.

    • lumen1987 schreef:

      In mijn omgeving heb ik zeker wel een aantal goede voorbeelden van succesvolle relaties gezien. Binnenkort gaat een stel waar ik erg goed bevriend mee ben trouwen, en ik hun relatie is eentje die ik wel als voorbeeld zou willen aandragen als het om een mono-relatie gaat.

  3. […] me uitgelaten over wat menig mens op deze planeet verstaat onder “een relatie”, en in deel 2 heb ik mijn verhaal gedaan over hoe ik denk over het zelf hebben van een polyamoreuze en open […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s