Eerste keer voor alles

Alles was helemaal voor elkaar. Ik had dagenlang door mijn geeky, maar behoorlijk vanilla uitgeruste huis gelopen, op zoek naar pervertables. Uiteindelijk moest ik zelfs keuzes maken, er zijn zoveel leuke dingen die je kunt inzetten (D4! Leerbewerkgereedschap! Restje zijden kaartweefsel!). Ik had veel gehint en weinig verteld over mijn plannen en sowieso veel gepraat met mijn spelpartner. Hij stond helemaal te stuiteren (en maar een heel klein beetje te klieren). Ik voelde me opgeladen, meer dan gewoon goed, alsof ik bij wijze van spreken bliksem kon schieten uit mijn vingertoppen.

En dan moet je toch echt aan de bak. Als zeker-sub-maar-waarschijnlijk-switch zonder D-ervaring vond ik dat wel even eng. Helemaal zonder voorbereiding wilde ik me er dan ook niet aan wagen: straks ging ik nog blokkeren. Ik had daarom een simpel raad-het-voorwerp-spelletje voorbereid, wat hij met blinddoek op zou gaan doen. Ondanks de zenuwen begon ik met een dikke grijns op mijn gezicht (ik ben niet subtiel, so sue me). Gelukkig ging daarna de blinddoek op, zodat eventueel gestuntel wat minder opviel. Uiteindelijk was ik veel te snel door mijn stof heen. Ik was veel te bang dat het saai zou zijn. Onzin, natuurlijk; door de staat waarin hij inmiddels verkeerde, had ik echt moeite moeten doen om iets saai te maken. Maar een beetje rustiger werken had de spanning wat beter op kunnen voeren en vast kunnen houden. Puntje voor de volgende keer. Gelukkig waren de reacties die ik al kreeg, behoorlijk leuk om te zien en horen.

Nou had het daar op kunnen houden, maar ophouden is niet mijn sterkste kant. Na even uitrusten en evalueren had ik nog steeds het gevoel dat het niet fijn afgerond was. En tja, hij zat zo fijn binnen handbereik en tekende zo mooi…

Mijn tweede poging voelde een stuk natuurlijker, ook omdat het spontaner en veel meer hands-on was. Ik had mijn grijns weer teruggevonden en hij zag er ook lekker gelukzalig uit, tussen het in elkaar krimpen door. Dat wilde ik dan ook weer, dus uiteindelijk kwamen er touwtjes tevoorschijn en kreeg ik mijn eigen meegenomen props te verduren. Daarna volgde een doorlopend switch fight waarbij er gelukkig telkens een duidelijke winnaar uit de bus kwam. Mijn ex-D was echt geen switch, dus dit gedeelte was nieuw voor me en ik moet zeggen, het beviel me prima. Ik denk wel dat als ik een uitgebreider plan heb, ik maatregelen moet nemen. Anders kom ik weer in mijn eigen val te liggen. Kan ook heel leuk zijn, maar het is voor ons allebei leuker als er wat meer afwisseling in zit. Dus het is maar goed dat hij al boeien en touwtjes heeft…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s