Niet altijd feest

Behoorlijk onverwacht stond ik opeens op mijn eerste speelfeest, BDSM-Jongeren. Ik was eigenlijk helemaal niet van plan om te gaan. Ik kende nog niemand en ik had al wat hetzelfde weekend (en ik ben heel goed in mutsen over sociale dingen). Maar dan kom je dus oude bekenden tegen op FetLife, waaronder een dame waar je moeilijk ‘nee’ tegen kunt zeggen…

En dan ga je achteraf toch even evalueren. Ik heb het best gezellig gehad, maar ik denk dat ik mezelf nogal in de weg zit op dit soort feesten. Het was niet eens zozeer dat ik zwaar geschokt was door de kinksters en hun diverse activiteiten en uitdossingen. Ik zal heus wel eens een keer twee keer hebben gekeken noor iets of iemand, maar ik zag niets wat ik niet al een beetje verwacht had. Nee, ik had eigenlijk een paar andere knelpunten en die zaten bij mijzelf.

Ik weet van mezelf dat ik moeite heb met teveel prikkels. Dus dan sta je ergens waar gerookt wordt, waar je soms moeite moet doen om elkaar te verstaan, waar je spiegels hebt die elke onverwachte beweging nog eens verdubbelen en waar in een gedeelte ook nog eens allerlei lichteffecten continue draaien. Oh, en je bent vroeg en je vrienden zijn er nog niet en later zijn ze veel met elkaar bezig en zit je een beetje voor spek en bonen erbij…

Natuurlijk, als je zelf niets onderneemt, gebeurt er meestal niets. Dus ik heb de rondleiding gedaan en heb daarna wel wat mensen aangesproken, met of zonder lichte dwang van voornoemde schone dame.  Ik heb ook af en toe heel fijne gesprekken gehad met mijn vrienden. Maar ik loop er keihard tegenaan dat ik genoeg streepjes batterij heb om nieuwe mensen aan te durven spreken, of om een stortvloed aan achtergrondprikkels uit te filteren. Beide tegelijk was niet zo’n succes, geloof ik. Als ik nog eens zoiets doe, zou ik graag iemand meenemen die er vooral voor mij is, zodat ik daar even kan uitpuffen en opladen voordat ik weer iets engs doe als een gesprekje starten :). En ik zou denk ik meteen een rustiger plekje opzoeken. De tweede bar maakte in ieder geval al een groot verschil, veel rustiger en zonder rokers en lichteffecten. Jammer dat niet meer mensen daarin pasten en daar wilden zijn.

Even los daarvan haalde ik ook niet heel veel meerwaarde uit het speelaspect van het feest. Ik heb geen speelpartner en als ik die wel zou hebben, zou ik niet zo’n behoefte hebben aan spelen in het openbaar. Ik wil me gewoon zonder (kans op) afleidingen kunnen concentreren op mijn spelpartner. Ik word daarnaast ook niet echt warm of koud van spel van anderen, veel van mijn kick komt uit de band die ik heb met iemand, niet van het kijken naar spel van wildvreemden of vage kennissen. Een munch of gewoon een keer langsgaan bij kinkstervrienden is dan toch een goedkopere manier om een keer gezellig te kunnen praten…

Alles bij elkaar lijkt het misschien alsof ik het zou afraden om naar een feest te gaan. Maar de andere nieuwelingen leken best goed geïntegreerd tegen het einde van de avond, dus het kan blijkbaar wel. Ik had me gewoon van tevoren onvoldoende gerealiseerd hoe mijn vanilla gebruiksaanwijzing en beleving van kink invloed zouden hebben op mijn plezier. Leerpuntje dus, paar regeltjes erbij in de gebruiksaanwijzing en wie weet probeer ik het over een tijdje nog eens. Toch wel? Ja, want ik begin het een beetje af te leren om het woordje ‘nooit’ in de mond te nemen…

One thought on “Niet altijd feest

  1. […] mijn vorige posts heb ik al verteld over mijn eerste speelfeest en mijn verbazing over hoe snel ik nieuwe contacten opdoe. Ik was behoorlijk onwennig op dat eerste […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s