Straf 2: Lumen1987 visie

Ter reactie op Liefebeest haar bericht over straf, leek het me ook wel leuk om daarop in te haken. Want ik heb net als haar erg weinig met straffen. Ik beleef er namelijk helemaal geen plezier aan. Voor mij is de noodzaak dat ik moet straffen doorgaans een post waar ik somber van wordt. Het maakt me soms zelf gewoon ongelukkig, omdat iets wat echt straf verdient doorgaans inhoud dat er iets dat ik belangrijk vind niet goed is gegaan. Laat ik daar even wat meer context bij geven.

Ik hanteer zelf doorgaans 2 ‘systemen’:

  1. Corrigeren
  2. Straffen

Een correctie is iets waarbij ik meteen direct ingrijp en ‘afstraf’. Denk daarbij aan een klap in het gezicht als ze vergeet mij aan te spreken met twee woorden of wanneer JT druk bezig is een nagel van d’r vinger af te vreten. Een correctie vind binnen een kwartier van het vergrijp plaats en is doorgaans kort en duidelijk.

Een straf is iets waarbij ik de tijd ervoor neem om een les te leren aan mijn subje over iets dat mij niet zint. Oorzaken kunnen zijn dat JT als de hele dag vergeet mij met twee woorden aan te spreken, een belofte aan mij niet is nagekomen of een hoofdregel overtreden heeft.

Een correctie is voor mij doorgaans van fysieke aard. Een straf is doorgaans van mentale aard. Ik straf soms met bepaalde pijn-technieken, maar doorgaans speelt het in het koppie af. Vaak leg ik uit waar ik me aan stoor en leg ik uit waarom ik me eraan stoor en waarom iets belangrijk voor mij is. Ik vraag aan mijn subbie hoe zijn daar zelf over denkt en zo doende komt er dan een goede gesprek op gang tussen ons. Wanneer eenmaal de situatie duidelijk is geworden, bepaal ik eventueel een passende straf voor erbij (voor wanneer ik van mening ben dat mijn teleurstelling uiten geen straf genoeg is, of dit niet passend vind voor de situatie). Vaak richt ik me dan op straffen die het laten inzakken van het bericht kunnen bevorderen. Strafregels of in de hoek zetten helpen daar bij JT voor mijn gevoel wel bij. Maar een specifieke pijntechniek die ik bij haar toepas lijkt ook altijd goed te helpen bij iets bij haar door te laten dringen.

Maar uiteindelijk beleef ik er geen plezier aan. Noch uit het corrigeren. Ik denk dat ik gewoon veel geef om wat ik van JT verlang en hoe ik wil dat zij zich gedraagt. Ik kan daar soms best erg veeleisend in zijn denk ik. Misschien soms tot in het onredelijke toe. Ik vind het dan ook vaak belangrijk om te blijven checken bij JT of ik fair ben, wat dat is iets wat ikzelf erg belangrijk vind.

Misschien nog leuk om te vertellen is een nieuwe manier van hoe ik JT straf. Eentje die ik eigenlijk zelf nog nooit bij mensen in mijn vriendenkring binnen de BDSM scene heb gehoord. Ik heb bij JT wel eens overwogen om te stoppen haar regels in stand te houden. Ik kan je vertellen: ze vond het een kut idee! Ik vraag me wel eens af of mensen dit wel eens beseffen. Dat ze zich beseffen dat regels eigenlijk een erg aangename houvast geven aan een subbie. Het zal vast niet voor alle subbies opgaan (ik kan me voorstellen dat echte rel-subbies hier totaal niet om zouden geven?), maar het wegvallen van die structuur in je leven en de dominante richting die de regels je geven… dat is best wel even een koude douche!
Misschien iets om te onthouden, wanneer sublief zich eens niet aan diens regels houd: besluiten om dan maar eens helemaal te kappen met regels. Voor JT was het in ieder geval al reden om te smeken om het niet te doen. Dus wie weet dat jouw subbie er ook gevoelig voor is?

-Lumen1987

One thought on “Straf 2: Lumen1987 visie

  1. […] Straf 2: Lumen1987 visie « Think about Kink […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s